Τρίτη, 21 Μαΐου 2013

Αντιρατσιστικό: (Συγ)κυβέρνηση τέλος;

Παρακολούθησα εξαρχής την όλη υπόθεση με το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο. Αρχικά με χαρά και ευχάριστη έκπληξη, παρακολούθησα την προσπάθεια του Α. Ρουπακιώτη να δώσει πολιτική και νομική υπόσταση, σε ένα αίτημα του προοδευτικού τμήματος της κοινωνίας: Το φρένο στο ρατσισμό.
Αρχικά μου φάνηκε αυτονόητο. Τί πιο λογικό απο ένα κράτος που εξασφαλίζει οτι οι πολίτες και οι κάτοικοι της Επικράτειας του κυκλοφορούν ασφαλείς και ανενόχλητοι απο παρακρατικές επιθέσεις ρατσιστικής βίας; Τί πιο λογικό και αναμενόμενο απο ένα κράτος δικαίου, να μην επιτρέπει την προβολή θέσεων που προσβάλλουν την ιστορική μνήμη και καλλιεργούν ένα κλίμα μίσους;
Κί όμως στη χώρα του παραλόγου, το αυτονόητο είναι κατάκτηση.
Δε θα σταθώ στο κατα πόσο είναι ορθή η εκτός νόμου θέση της Χ.Α. Είναι ένα θέμα που ερίζεται. Παρ' όλα αυτά πρέπει να δοθεί ένα μήνυμα προς αυτούς που έμπρακτα είναι υπεράνω του νόμου.
Αν τραβούσε πιστόλι στο δήμαρχο Αθηναίων οποιοσδήποτε άλλος, θα σάπιζε στην ΓΑΔΑ αυτή τη στιγμή, ναί ή όχι;
Φυσικά είναι πολλοί αυτοί που δε θέλουν το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο να περάσει. Απο την ίδια την Χ.Α μέχρι και την  Ν.Δ αλλά και την εμετική στάση της Εκκλησίας, που απειλεί με πένθιμες καμπάνες(!) σε περίπτωση που ψηφιστεί το νομοσχέδιο.
Μια κυβέρνηση και μια χώρα σε ομηρία των "λεβεντόπαιδων με τις μαύρες μπλούζες" που έλεγε και ο Φυρερίσκος τους.
Πιό ενδιαφέρον κατ'εμέ είναι ένα άλλο πολιτικό ζήτημα: Τί είδους κυβέρνηση έχουμε σε αυτόν τον τόπο. Μέχρι σήμερα μας έλεγαν οτι έχουμε συγκυβέρνηση. Επι του πρακτέου ΔΗΜΑΡ και ΠΑΣΟΚ έκαναν σαν τη χήρα στο κρεββάτι. Προέβαλλαν προσχηματικές "κόκκινες γραμμές" τις οποίες αναίσχυντα ήραν για χάρη του "εθνικού συμφέροντος". Τώρα όμως δε χωρούν άλλες κωλοτούμπες και άλλα "εθνικά συμφέροντα".
Μιλάμε για ένα νομοσχέδιο το οποίο άπτεται τον πυρήνα κάθε ιδεολογικής νόρμας που υπάρχει φυσικά σε κάθε μή ακροδεξιό κόμμα. Τόσο στο ΠΑΣΟΚ όσο και στη ΔΗΜΑΡ, έχουν λεχθεί πολλάκις μεγαλοστομίες κατα του ρατσισμού της ξενοφοβίας και του ναζισμού. Θυμάμαι στον καιρό που ήμουν στο ΠΑΣΟΚ, να κυκλοφορεί μπλουζάκι της νεολαίας " Όλοι διαφορετικοί, Όλοι ίσοι". Εν ολίγοις, πρόκειται για ένα ζήτημα ιδεολογικής υπόστασης και ένα ζήτημα ηθικής τάξης στα κόμματα της συγκυβέρνησης.

Άρα καλούμαστε να διαπιστώσουμε τί είδους κυβέρνηση έχουμε. Αν το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο υποχωρήσει , ακολουθώντας τη γραμμή του φιλοχουντικού Μπαλτάκου που ονειρεύεται μια ρεβάνς στην Αριστερά, δεν μπορούμε πια να μιλάμε για συγκυβέρνηση. Γιατί εαν τα κόμματα της συγκυβέρνησης υποχωρήσουν σε ένα ζήτημα που προσβάλλει κάθε κόμμα που έχει έστω και ένα ίχνος σοσιαλισμού και αντιρατσισμού, τότε δείχνουν πως δεν είναι πια κόμματα συγκυβερνούντα. Δείχνουν πως ο όρος συγκυβέρνηση είναι έστω και προσχηματικά αδόκιμος και πως οι ίδιοι δεν έχουν λόγο ύπαρξης σαν ξεχωριστές πολιτικές οντότητες.

Μα πάνω απ'όλα, σε μια τέτοια περίπτωση, παραδέχονται την τεράστια νίκη της Χρυσής Αυγής, καθώς το μαντρόσκυλο του συστήματος, κατάφερε να είναι πάνω απ'τους ίδιους. Και ίσως να αξίζει σε κάποιους ανθρώπους στα κόμματα της συγκυβέρνησης να συναναστρέφονται με αυτόν τον συρφετό μπράβων και αγράμματων τραμπούκων.

Η τιμωρία τους θα είναι το παιδί τους να χαιρετήσει ναζιστικά.

Η τιμωρία μας θα είναι το μέλλον που θα φτιάξουν οι γενιές που γαλουχούνται πολιτικά στο άκουσμα του Sieg Heil.

Δυστυχώς η Ιστορική μνήμη είναι κάτι που πρέπει να έχει κάθε λαός. Αν δεν την έχει, είναι αναγκασμένος να την ξαναγράφει κάθε φορά, με αίμα και αγώνες. Και ο δικός μας έχει ξεχάσει τόσο την Καισαριανή, τα Καλάβρυτα , την μάχη της Κρήτης και τον πανελλήνιο αγώνα ενάντια στο ναζισμό.

Σπύρος Παπαδάς

4 Χρόνια Fast-Thoughtάδικο

Πρωτοσέλιδα

Αναγνώστες

ELSA Magazine

Χαθηκες????Το Ψαχτηρι μας

Facebook Page

Κυβέρνηση Παπαδήμου

Follow by Email

Κατεβάστε το Περιοδικό!

Προσθέστε μας!

ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΑΥΤO

ΤΟ ΠΛΗΚΤΡΟ

ΘΑ ΜΠΕΙ ΤΟ ΣΗΜΑ ΜΟΥ
ΣΤΟ BLOG ΣΑΣ
spitsos

Δεν ξεχνω τον Αλεξη

Δεν ξεχνω τον Αλεξη,δε συγχωρω τους δολοφονους,δεν τους χαριζω το ασυλο μου,δεν τους χαριζω τη ζωη,ουτε το μεροκαματο μου.Ο Αλεξανδρος Γρηγοροπουλος ζει,οπως θα συνεχισει να ζει και ο Τεμπονερα,και ο Πετρουλας και ο Λαμπρακης.Ζουν και θα ζουν οσο θα υπαρχουν ανθρωποι να αγωνιζονται στη μνημη τους.

Για ποιο λογο ψηφιζετε το κομμα σας

Θα βγούμε απ'την κρίση

Ποια εφημεριδα διαβάζετε

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Μετρητης Επισκεπτων

Προβολές τελευταίου μήνα

Αρχισυντάκτης

Η φωτογραφία μου
Τηρούμε απαρέγκλιτα την αρχή της επωνυμίας. Κάθε συντάκτης είναι υπεύθυνος για το άρθρο που υπογράφει.

Αρχειοθήκη ιστολογίου