Παρασκευή, 31 Αυγούστου 2012

Η μάχη των γυπών

Παρακολουθώ με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την κόντρα που έχει ξεσπάσει μεταξύ ΠΑ.ΣΟ.Κ και ΣΥ.ΡΙΖ.Α ενοψει της 3ης του Σεπτέμβρη.. Ο λόγος που το παρακολουθώ είναι γιατί βλέπω την αγωνία των 2 κομμάτων να εξασφαλίσουν τον ίδιο κοινό στόχο. Την ταύτιση με το ΠΑ.ΣΟ.Κ του '81. Το μεν ΠΑ.ΣΟ.Κ προσπαθεί να ανασύρει απ'το πάνω ράφι της ντουλάπας, το πουλόβερ του σοσιαλιστικού προσώπου, το οποίο βρωμοκοπάει απ'τη ναφθαλίνη και το έχει καταφάει ο σκόρος, ο δε ΣΥ.ΡΙΖ.Α προσπαθεί να αποκτήσει μια ιδεολογική ταυτότητα για να ενώσει τις συνιστώσες του, και να εδραιωθεί στη συνείδηση του κόσμου ώς η νέα σοσιαλδημοκρατική δύναμη. Εν ολίγοις και οι δύο προσπαθούν να πάρουν με το μέρος τους τον κόσμο που πιστεύει σε μια κοινωνία μακριά απ'τα μνημόνια, αλλά είναι και πολύ διστακτικοί στο να πάρουν τα όπλα. Επιχειρούν μια ιδεολογική ταύτιση με τις αρχές που σήμαναν την μεγάλη αλλαγή στην Ελλάδα, η οποία παρά την ,όπως φάνηκε,δημοσιονομική αποτυχία της, πέτυχε να αναδιανείμει τον πλούτο όπως ποτέ άλλοτε στην μεταπολιτευτική ιστορία. Η ιστορία με την 3η του Σεπτέμβρη, γίνεται για λόγους εμπορικούς. Γίνεται για το μόνο πράγμα που κρατάει εναν λαό απελπισμένο απ'το να ξεσηκωθεί. Την Ελπίδα.
Αυτό που δεν λογαριάζουν τα επιτελεία των δυο κομμάτων είναι το εξής: Η διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη, μολονότι είναι ένα κείμενο που διακηρύσσει την ΛΑΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ, την ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΜΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ, ο,τι λείπει δηλαδή απ'την τραπεζοκρατούμενη Ελλάδα, έχει ένα σοβαρό ελάττωμα. Στη συνείδηση του κόσμου έχει ταυτιστεί με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Και το ΠΑ.ΣΟ.Κ πλέον έχει ταυτιστεί στη συνείδηση όλων μας, ώς το κόμμα που έφερε τη δυστυχία στα σπίτια μας, την ανεργία στα αδέρφια μας, το ξύλο στους συντρόφους μας, και το ΔΝΤ στην πατρίδα μας.
Σαν άλλοι γύπες μάχονται πάνω απο το λείψανο του ΠΑ.ΣΟ.Κ, χωρίς ο μέν ένας να έχει συνειδητοποιήσει τον πολιτικό του θάνατο, και ο δε, οτι εαν δεν αποκτήσει σταθερότητα, ιδεολογικό πλαίσιο και σαφές οικονομικό πλάνο, δεν μπορεί να αντιμέτωπιστεί απ'το λαό με σοβαρότητα. Ο λόγος που η ισχνή πλειοψηφία των εγκύρων ψηφισάντων διάλεξε το Σαμαρά, δεν ήταν γιατί ήθελε το μνημόνιο. Ηταν γιατί ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α δεν τόλμησε να φέρει μια αντιμνημονιακή πρόταση που να "έβγαινε" οικονομικά. Γιατί επέλεξε να πατήσει και στη βάρκα του ευρώ, και στη βάρκα της ΕΕ, και σε αυτή της μονομερούς διαγραφής χρέους.
Ο μόνος τρόπος να υπάρξει μια νέα προοδευτική δύναμη σαν το Πα.Σο.Κ της δεκαετίας του 80', είναι μια σαφής πολιτική πρόταση, με ικανούς εκφραστές.
Όσο καραδοκούν πάνω απ'το πολιτικό λείψανο του ΠΑ.ΣΟ.Κ, την ώρα που οι φασίστες αλωνίζουν στους δρόμους με την ανοχή της αστυνομίας, την ώρα που η Ελλάδα θυμίζει μια μεταπολεμική χώρα, την ώρα που η Εκκλησία παραμένει στο απυρόβλητο την ώρα που ο λαός ματώνει, τόσο πείθουν το λαό,οτι το μνημόνιο είναι μονόδρομος.
ΛΑΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ, την ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
Σαν ιδεολογικές βάσεις πολιτικής. Όχι σε εκδηλώσεις μνημόσυνα που ντροπιάζουν την Αριστερά.
Τελειόφοιτος φοιτητής Νομικής ΔΠΘ
Πέμπτη, 16 Αυγούστου 2012

Ο Δούρειος Ίππος του συστήματος

Καθημερινά ακούγεται το όνομα της Χρυσής Αυγής για κάποιο λόγο. Λέξεις θαμμένες βαθιά στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, όπως " ναζισμός" και "στρατόπεδα συγκέντρωσης", έγιναν μέρος της καθημερινότητάς μας. Τί άλλαξε μέσα σε 1 χρόνο, και οι Έλληνες, έγιναν νοσταλγοί του Τρίτου Ράιχ;

Κατ'εμέ η αρχή βρίσκεται στο κίνημα των Αγανακτισμένων. Εκεί ξεκινάει η αναγέννηση της Χ. Αυγής. Όταν εκατοντάδες χιλιάδες Ελλήνων συγκεντρώνονταν στο Σύνταγμα, χωρίς κανένα ιδεολογικό πλαίσιο,χωρίς κανένα σαφή στόχο, και δευτερευόντως, χωρίς ηγέτη. Τα παραπάνω, πέρα απ'το γεγονός οτι συνέβαλλαν στην παταγώδη αποτυχία του κινήματος, νομιμοποίησαν την Χρυσή Αυγή. Το γιαούρτωμα, οι μούτζες, τα "να καεί το μπουρδέλο η Βουλή", είναι λογικές οι οποίες δε συνάδουν με τη δημοκρατία, και το γεγονός ότι οι Αγανακτισμένοι δεν είχαν σαφή στόχο, επέτρεψε στους διάφορους "πατριώτες" να σπείρουν το σπόρο του ναζισμού και της ξενοφοβίας. Άνθρωποι περιθωριοποιημένοι απο την κοινωνία, άνθρωποι νοσταλγοί μιας αιματηρής και παράλογης κοσμοθεωρίας, ξαφνικά νομιμοποιήθηκαν στη συνείδηση του κόσμου, φτάνοντας στο σημείο να αυτοαποκαλούνται αντισυστημικοί. Ο φασισμός μόλις φόρεσε το λαϊκό του προσωπείο. Όπως όταν ο εθνοσοσιαλιστής Χίτλερ μιλούσε για επανάσταση και ανατροπή του συστήματος.

Ας εξετάσουμε όμως τα περι συστημικότητας και μή. Την τελευταία διετία, το μεταναστευτικό έχει αναχθεί σε εμμονή για τα ελληνικά Μ.Μ.Ε. Αυξήθηκαν τόσο ραγδαία οι αλλοδαποί στην Ελλάδα μεσα σε 2 χρόνια; Τους τσίμπησε κάποιο κουνούπι του Δυτικού Αλιάκμονα και αφήνιασαν; Ξαφνικά, οικογενειάρχες και καταστηματάρχες, αποφάσισαν οτι θέλουν να κάνουν την Ελλάδα far west; Η μήπως το μεταναστευτικό είναι ένας Δούρειος Ίππος με τον οποίο το ίδιο το σύστημα αυτοπροστατεύεται; Ποιόν συμφέρει δηλαδή αυτή η εμμονή που έχει καταλάβει την ελληνική κοινή γνώμη; Όλοι οι έλληνες πτυχιούχοι/διδάκτορες με μεταπτυχιακά, δε βρίσκουν δουλειά στην Ελλάδα γιατί οι Πακιστανοί έχουν καταλάβει όλες τις θεσεις στα πανεπιστήμια; Όλοι οι Έλληνες αρχιτέκτονες/πολιτικοί μηχανικοί μεταναστεύουν, γιατί οι Ινδοί και οι Αφγανοί έχουν αναλάβει με εργολαβίες τα δημόσια έργα;

Κρίνω πως η ρητορική για το μεταναστευτικό έχει ξεκάθαρα τον ρόλο του αντιπερισπασμού.Σκοπός της είναι να μας αποπροσανατολίζει απ'το γεγονός οτι η Ελλάδα εκποιείται στους πιστωτές της, απ'το ότι την ίδια ώρα που αφαιμάζουν την Ελληνική κοινωνία, οι τραπεζίτες και ιδρύματα που καταπολεμούν... το κόκκινο σκαθάρι(ψάξτε το!) παίρνουν εκατομμύρια ευρώ.Ο φασισμός όπως και παλαιότερα, καλείται να επιτελέσει το ρόλο του κρυφού προστάτη του συστήματος. Καλείται να αποπροσανατολίσει, να διαμορφώσει συνειδήσεις, και να σπείρει το μίσος.Όντως υπάρχει πρόβλημα με το μεταναστευτικό. Πρωτίστως όμως υπάρχει ένα πρόβλημα βαθύ και συστημικό. Εαν καταφέρουμε να οικοδομήσουμε μια κοινωνία που στοχεύει στην ίση κοινωνική διαστρωμάτωση, τότε αφενός μεν μπορούμε να έχουμε μια ισοκατανομή των θέσεων εργασίας με μια καλύτερη απορρόφηση εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού,κι απ'την άλλη, μπορούμε να έχουμε ομοιόμορφη απορρόφηση και των μεταναστών. Εν ολίγοις, πρέπει να μικρύνει το χάσμα που χωρίζει τον κατώτατο μισθό με τον μισθό του διδάκτορος,με τον πρώτο να ανεβαίνει προς τα πάνω. Στόχος κατ'εμε είναι η αποσύνδεση της παιδείας απο την αγορά. Και αυτό χρίζει περαιτέρω ανάλυσης και δεν είναι τόσο της παρούσης.

Για να επανέλθουμε στον αρχικό συλλογισμό,η ολοένα και αυξανόμενη διάδοση των ρατσιστικών πιστεύω, τα συνεχή κρούσματα επιθέσεων σε μετανάστες, τείνουν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε ένα κράτος αυτοδικίας, που "τα λεβεντόπαιδα με τις μαύρες μπλούζες" σκορπίζουν τον τρόμο. Τί θα γίνει όμως όταν αποφασίσουν να "καθαρίσουν" μετά τους αλλοδαπούς, τους ομοφυλόφιλους, μετά τους Αριστερούς, και εν γένει, όποιον κρίνουν οτι αποτελεί απειλή στην εθνική καθαρότητα της Αρείας Φυλής που τόσο κόπτονται να δημιουργήσουν; Δεν μπορείς να διαλεχθείς με τον φασισμό, γιατί είναι μια κοσμοθεωρία τόσο παράλογη που δεν μπορεί να αποτελεί αντικείμενο συζήτησης, καθώς ο διάλογος και η ανταλλαγή απόψεων είναι έννοιες ασύμβατες με την λογική του μίσους και της εθνοκάθαρσης. Η φύλαξη του Ελληνικού Λαού, είναι ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ υποχρέωση και προνόμιο της Ελληνικής Αστυνομίας. Κανενός λεβεντόπαιδου, κανενός τραμπούκου,κανενός σκίνχεντ.

Αυτή η κατάσταση αποτελεί ίσως την πιό μαύρη σελίδα στην μεταπολιτευτική ιστορία της Ελλάδας. Πιό μαύρη και απ'τα σκάνδαλα, πιό μαύρη απ'το ξεπούλημα της χώρας απο τους Εφιάλτες,πιο μαύρη και απο την εν ψυχρώ δολοφονία του αδικοχαμένου 15χρονου Αλέξη. Γιατί αυτή η μαύρη σελίδα γράφεται καθημερινά, με την ανοχή του λαού. Και μας χαρακτηρίζει.

τελειόφοιτος φοιτητής Νομικής ΔΠΘ

4 Χρόνια Fast-Thoughtάδικο

Πρωτοσέλιδα

Αναγνώστες

ELSA Magazine

Χαθηκες????Το Ψαχτηρι μας

Facebook Page

Κυβέρνηση Παπαδήμου

Follow by Email

Κατεβάστε το Περιοδικό!

Προσθέστε μας!

ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΑΥΤO

ΤΟ ΠΛΗΚΤΡΟ

ΘΑ ΜΠΕΙ ΤΟ ΣΗΜΑ ΜΟΥ
ΣΤΟ BLOG ΣΑΣ
spitsos

Δεν ξεχνω τον Αλεξη

Δεν ξεχνω τον Αλεξη,δε συγχωρω τους δολοφονους,δεν τους χαριζω το ασυλο μου,δεν τους χαριζω τη ζωη,ουτε το μεροκαματο μου.Ο Αλεξανδρος Γρηγοροπουλος ζει,οπως θα συνεχισει να ζει και ο Τεμπονερα,και ο Πετρουλας και ο Λαμπρακης.Ζουν και θα ζουν οσο θα υπαρχουν ανθρωποι να αγωνιζονται στη μνημη τους.

Για ποιο λογο ψηφιζετε το κομμα σας

Θα βγούμε απ'την κρίση

Ποια εφημεριδα διαβάζετε

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Μετρητης Επισκεπτων

Προβολές τελευταίου μήνα

Αρχισυντάκτης

Η φωτογραφία μου
Τηρούμε απαρέγκλιτα την αρχή της επωνυμίας. Κάθε συντάκτης είναι υπεύθυνος για το άρθρο που υπογράφει.

Αρχειοθήκη ιστολογίου