Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2011

Προδοσίας επίλογος....


Αχ ΠΑΣΟΚ.....
Μα γιατί τόση παλινδρόμηση; Γιατί τόσο ψέμα;; Αλλα κυρίως γιατί όλα 2 χρόνια μετά;
Στο " Πήγαμε για μαλλί;" εξέθεσα την απορία μου γιατί να γίνει μια διαπραγμάτευση για διαγραφή χρέους τώρα και όχι όταν είχαμε ισχυρή διαπραγματευτική ισχύ.
Τώρα ρωτώ το εξής: Γιατί δημοψήφισμα για τη συμφωνία των Βρυξελλών και όχι για την είσοδο στο ΔΝΤ;
Ο αντίλογος που προέβαλλε τότε το ΠΑΣΟΚ στους αιτούντες το δημοψήφισμα, ήταν η νωπή λαική εντολή.
Με μια πρώτη ματιά, αυτό φαίνεται σωστό, καθώς 6 μήνες διακυβέρνησης για μια κυβέρνηση που εξελέγη με 10% διαφορά, είναι όντως μικρό χρονικό διάστημα για την αμφισβήτηση της.
Όμως η πρώτη αντίδραση, και η πρώτη σκέψη δεν είναι πάντα η σωστή. Στην περίπτωση μας λοιπόν, πρέπει να εξετάσουμε την εγκυρότητα της λαικής εντολής, ή αν θέλετε, το περιεχόμενο της. Δε θα ήθελα να κουράσω για το πώς το ΠΑΣΟΚ εξαπάτησε το λαό, αρκεί να δείτε τι λέει ο Παπανδρέου για το ΔΝΤ προεκλογικά εδώ.
Τα σχόλια περι αναγκαιότητας και όλα τα σχετικά, νομίζω οτι περιττεύουν. Οποιαδήποτε ενασχόληση μας με τα δακρύβρεχτα λογύδρια των εντολοδόχων του ΔΝΤ είναι χάσιμο χρόνου. Η συνέντευξη που έδωσε ο Παπανδρέου προεκλογικά στο TVXS είναι η μεγαλύτερη ομολογία πολιτικής προδοσίας που έχει γίνει ποτέ. Τόσο ξεκάθαρα, τόσο ωμά, δείχνει το ψέμα και την υποκρισία. Τόσο ξεκάθαρα δικαιολογεί όλους όσους τους προπηλακίζουν, όλους όσους τους βρίζουν , όλους όσους θέλουν να τους δούν κρεμασμένους στο Γουδί.
Αν λοιπόν είδατε τα παραπάνω βίντεο, κατα πόσο είναι έγκυρη η λαική εντολή για προσφυγή στο ΔΝΤ, όταν όλοι όσοι ψήφισαν το ΠΑΣΟΚ, πίστευαν πως η προσφυγή στο ΔΝΤ είναι απάνθρωπη, ανάλγητη και αναποτελεσματική;
Αν λοιπόν δεν είναι έγκυρη η λαική εντολή , τότε γιατί δεν έγινε δημοψήφισμα;
Δυστυχώς η απάντηση είναι απλή.
Η κλίκα παρα τω πρωθυπουργώ, είχαν αποφασίσει προ πολλού την προσφυγή στο ΔΝΤ, για να εκμεταλλευτούν προσωπικά το παιχνίδι με την κρίση χρέους, να αποκτήσουν περιουσιακά ωφέλη απο την προτεκτορατοποίηση της Ελλάδας, και να χαίρουν της εκτίμησης απανταχού των κεφαλαιοκρατών και των τραπεζιτών. Αναφορικά με τα προσωπικά οφέλη, μη ξεχνάτε το δημοσίευμα της Ελευθεροτυπίας που αποκάλυπτε την εμπλοκή του αδερφού του πρωθυπουργού σε εταιρεία που στοιχημάτιζε στην χρεοκωπία της Ελλάδας (!). Μη ξεχνάτε επίσης την αποκάλυψη οτι ο πρωθυπουργός είχε μιλήσει με το ΔΝΤ απ'τη στιγμή που ανέλαβε...Τέλος ,μην απορήσετε άν δείτε κάποιους απο αυτήν την κυβέρνηση σε υψηλά πόστα σε διεθνείς οργανισμούς.....
Ενα παιχνιδάκι καλά στημένο. Πιόνια εμείς, κερδισμένοι αυτοί. Σε αυτό το παιχνίδι πήραν εθνική κυριαρχία,δημόσιο πλούτο,εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα, μα κυρίως την αξιοπρέπεια και το χαμόγελο μας. Αυτοί που μας έβαλαν σε αυτό το παιχνίδι, τώρα θέλουν να μας βγάλουν "με δική μας απόφαση", έτσι ώστε αυτοί να νίπτουν τας χείρας τους.
Πρόκειται για μια ακόμη επαίσχυντη και ξεδιάντροπη πολιτική αυτής της κυβέρνησης, με στόχο να φύγουν απ'τη χώρα, αφού ολοκλήρωσαν τη θεραπεία σοκ.
Αφού ξεπούλησαν τα πάντα, μας ζητούν να υπερψηφίσουμε σα λαός, μια συμφωνία μου θα μας φέρνει στην ίδια (τραγική) κατάσταση που βρισκόμαστε σήμερα μετά απο 30 χρόνια.
Το ΠΑΣΟΚ αφού αψήφισε το Δημοψήφισμα, όταν ουσιαστικά θα είχε κάποια σημασία, τώρα μας φέρνει να αποφασίσουμε αν θα χρεοκοπήσουμε τώρα ή σε 30 χρόνια.
Μας κουρέψατε κύριοι.
Μας κάνατε ανθρωπάκια χωρίς αλληλεγγύη, μας κάνατε προπηλακιστές,μας κάνατε μίζερους και μεμψίμοιρους. Αναλάβατε μια χώρα περήφανη, και παραδίδετε μια χώρα καταρρακωμένη, και ντροπιασμένη.
Ο,τι και να κάνετε δεν πρόκειται να ντρεπόμαστε που είμαστε Έλληνες.
Ο,τι και να κάνετε, η εσχάτη προδοσία που διαπράξατε δε θα περάσει ατιμώρητη.
Όσο δεν εξασφαλίζετε: Ανθρώπινο ωράριο εργασίας με ανάλογες αμοιβές,Δημόσια και Δωρεαν Παιδεία, Υγεία και Ασφάλιση, είστε τελειωμένοι. Θα μας βρίσκετε απέναντι, και τα παιδιά μας θα σας μουτζώνουν, τα αδέρφια μας θα σας πετάνε πέτρες, οι πατεράδες μας θα σας πετάνε γιαούρτια, και οι γιαγιάδες μας αυγά.
Σπείρατε ανέμους και θα θερίσετε θύελλες...
Καλά ξεμπερδέματα ......
Σπύρος Παπαδάς
Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2011

Πήγαμε για μαλλί;


Η ιστορία του ελληνικού χρέους πάει πολύ πίσω.... Ας ασχοληθούμε με τα πιο πρόσφατα γιατί παρουσιάζουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον.. Την ιστορία λίγο πολύ την ξέρουμε όλοι.. Ο Σημίτης αποφάσισε να κάνει πανάκριβους ολυμπιακούς, δημιουργώντας χρέος, και ο Καραμανλής συνέχισε μια ασύδοτη πολιτικη και μπλα μπλα μπλά, όλα τα 'χουμε ξανακούσει....
Και φτάνουμε στον Γ. Παπανδρέου....
Μόλις εξελέγη έκπληκτος ( εδώ γελάμε) ανακάλυψε ένα χρέος μαμούθ... Και τότε ακολούθησε ένα διάστημα μέσα στο οποίο με συνεχείς προσπάθειες δυσφήμησης της χώρας, με ευθείες βολές κατα της αξιοπιστίας μας(πχ είμαστε Τιτανικός), και με αργούς και δειλούς χειρισμούς γενικότερα, μετατράπηκε η κρίση χρέους, που όντως κληρονόμησε αυτή η κυβέρνηση, σε κρίση δανεισμού. Δηλαδή απο εκεί που το πρόβλημα ήταν οτι χρωστούσαμε κάποια χρήματα, με τους χειρισμούς της κυβέρνησης δημιουργήθηκε πρόβλημα με την πιστοληπτική μας ικανότητα. Βέβαια η κρίση δανεισμού οφείλεται στην κρίση χρέους. Το ζήτημα όμως είναι πως υπήρχαν δύο επιλογές, διαφορετικές απο αυτήν που πήρε η κυβέρνηση, οι οποίες αναμφίβολα θα ήταν πιο συμφέρουσες.
Πρώτα, αν και δε συμφωνώ με αυτην την επιλογή, η κυβέρνηση θα μπορούσε να προσπαθήσει να πείσει πώς η νέα αυτή κυβέρνηση είχε επιβάλλει μια τάξη στο εσωτερικό της χώρας, να εξήγγειλε σε κάθε ευκαιρία πως η Ελλάδα μπορεί να γίνει ισχυρή κλπ, και να δανειζόταν κανονικά. Βέβαια αυτή η πολιτική είχε ημερομηνία λήξης, παρ'όλα αυτά, θα καθυστερούσε αποτελεσματικά την προσφυγή στο ΔΝΤ και η προσφυγή θα μπορούσε να γίνει με πιο συμφέροντες όρους.
Όμως υπήρχε και μια άλλη επιλογή. Αφού η κυβέρνηση ανέλαβε ένα μη βιώσιμο χρέος απο τους προκατόχους της, θα μπορούσε τότε, όταν η πιστοληπτική μας ικανότητα ήταν άριστη, οι οίκοι μας είχαν στην κατηγορία Α, και πολλές μεγάλες οικονομίες είχαν ομόλογά μας, να διαπραγματευτεί μια διαγραφή χρέους. Μια άνω τελεία εδώ για να ξεκαθαρίσουμε κάτι: Το "κούρεμα" δεν είναι κάτι άλλο απο εναν ευφημισμό για την πτώχευση. Επομένως έπρεπε τότε να τεθεί στο τραπέζι η διαγραφή χρέους, τότε που είχαμε μια ισχυρή διαπραγματευτική θέση, τότε που είχαμε ένα λαό "ξεκούραστο", τότε που είχαμε μια κυβέρνηση με νωπη και ξεκάθαρη λαική εντολή. Ο Παπανδρέου γνώριζε τις συνέπειες της προσφυγής στο ΔΝΤ. Ο ίδιος προεκλογικά σε συνέντευξή του στον κ. Τέλλογλου άν δεν απατώμαι, υποστήριξε οτι το ΔΝΤ όπου κι άν έχει πάει ποτέ δεν έχει βελτιώσει την κατάσταση της χώρας, απεναντίας όπου κι αν πήγε τα πράγματα αφού ξεπουλήσαν τον πλούτο της εκάστοτε χώρας έγιναν χειρότερα.
Άρα γνώριζε οτι δεν απέφευγε τη χρεωκοπία με την προσφυγή του στο ΔΝΤ.
Τότε γιατί το έκανε; Γιατί καθυστέρησε τόσο την προσπάθεια(;) του να δανειστεί απο την Ευρώπη; Γιατί δυσφημούσε τη χώρα; Γιατί δεν πτώχευε αμέσως απ'τη στιγμή που γνώριζε πως η πολιτική του ΔΝΤ είναι θνησιγενής;
Και έχουμε φτάσει στο σημείο οπου θα βγούμε κουρεμένοι.
Το πρόβλημα όμως είναι πως αυτή η κυβέρνηση ποτέ δεν πήγε για μαλλί.
Ήταν μια κυβέρνηση ανδρείκελο που μόνος της σκοπός ήταν να βγεί η χώρα κουρεμένη αφού ξεπουλούσαν τα πάντα στις πολυεθνικές, και αφού διέλυαν κάθε έννοια κοινωνικής ισότητας, κάθε έννοια εργασιακού δικαιώματος, κάθε έννοια δικαιοσύνης. Ήταν μια κυβέρνηση που αδυνατούσε να πείσει για το οτιδήποτε, και γι'αυτό το λόγο επέβαλλε μια χουντική καταστολή που εν τέλει είχε ώς αποτέλεσμα και ένα νεκρό.
Θεωρώ πως αυτή η κυβέρνηση καθώς και όσοι ψήφισαν τα μνημόνια, το μεσοπρόθεσμο και το πολυνομοσχέδιο, πρέπει να αντιμετωπίζονται απ'το λαό ώς προδότες. Γιατί αψήφισαν την λαική εντολή που τους δόθηκε, αγνοώντας και υποβαθμίζοντας συνάμα κάθε έννοια εθνικού συμφέροντος. Πρόκειται για μια ηγεσία "λίγη" σε καιρούς που χρειαζόντουσαν τεράστιες πολιτικές αποφάσεις. Όσο και να θέλουν να μας πείσουν οτι πήραν το δύσκολο δρόμο, μέσα απ'το ΔΝΤ, η αλήθεια είναι οτι πήραν τον πιο εύκολο. Γιατί δύσκολο θα ήταν μια "φρέσκια" κυβέρνηση, στις πρώτες τις πολιτικές πράξεις να διαπραγματευόταν μια διαγραφή χρέους. Δύσκολο θα ήταν να πάρεις μια βραχυπρόθεσμα επώδυνη επιλογή που μακροπρόθεσμα θα ήταν σωτήρια για το συμφέρον της χώρας.
Οι δύσκολες επιλογές υπαγορεύονται απο πατριωτικό καθήκον.
Η επιλογή να θυσιαστείς για το καλό των επόμενων γενεών είναι μια πράξη βαθιά ηρωική.
Αντίθετα, το να γλιτώνεις εσύ για να πεθάνουν τα παιδιά σου, είναι προδοσία.
Αυτή η κυβέρνηση έχει πλέον τελειώσει. Η τυπική ανατροπή της είναι θέμα χρόνου.
Πολυ απλά γιατί ποτέ της δεν πήγε για μαλλί.
Γιατί πήγε μόνο για να βγεί κουρεμένη.
Μακάρι ο λαός μας να φανεί δυνατός στις δύσκολες αυτές ώρες, και να μπορέσουμε να κάνουμε μια νέα αρχή, οικοδομώντας ένα κράτος σωστό, ανθρώπινο και δίκαιο απ'το μηδέν
Σπύρος Παπαδάς
Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2011

"Παιδί μου είμαι στην κατάληψη"

Μιλούσα με ένα φίλο μου στο τηλέφωνο που μου έλεγε πόσο έκπληκτος ήταν που η μητέρα του του έλεγε" Παιδί μου είμαι στην κατάληψη του υπουργείου εσωτερικών, και μετά θα πάω στην πορεία". Είναι αστείο και συνάμα τραγικό οτι οι μανάδες και οι πατεράδες μας είναι στους δρόμους και εμείς λουφάζουμε μέσα στην μικρή ασήμαντη καθημερινότητα μας. Έγινε μια απόπειρα ανασυσπείρωσης του φοιτητικού κινήματος ,άλλα για χάρη μιας εξεταστικής επικράτησε το σύνθημα "Ανοιχτές σχολές, ανοιχτά μυαλά" του συνθήματος "Ψωμι Παιδεία Ελευθερία". Ας εξετάσουμε λίγο το σύνθημα που προέβαλλε η παράταξη της ΔΑΠ γιατί έχει πολύ ενδιαφέρον. Επι λέξει έλεγε" Τα πανεπιστήμια όπως και τα μυαλά λειτουργούν μόνο όταν είναι ανοιχτά". Αυτό το γελοίο σόφισμα είναι παράφραση της ρήσης του Ουισκοπαραγωγού Τομυ Ντιούαρ, ο οποίος είπε : Τα μυαλά είναι σαν τα αλεξίπτωτα, και τα δύο λειτουργούν μόνο όταν είναι ανοιχτά.
Ας μήν απορίψουμε όμως την αλήθεια αυτού του σοφίσματος της αξιότιμης ΔΑΠ.
1. "Ανοιχτά": Τί εννοούμε ώς ανοιχτό πανεπιστήμιο; Εννοούμε κυριολεκτικά ένα πανεπιστήμιο με τις πόρτες του ανοιχτές; Ή μηπως θα ήταν προτιμότερο να εννοούσαμε ένα πανεπιστήμιο ανοιχτό στην κοινωνία, ένα πανεπιστήμιο ανοιχτό στις νέες ιδέες, ένα πανεπιστήμιο στο οποίο θα έχει πρόσβαση ο καθένας; Το νομοσχέδιο Διαμαντοπούλου με διατάξεις που πλήττουν σαφέστατα το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα του ελληνικού πανεπιστημίου, το πανεπιστήμιο το θέλει να είναι με ανοιχτές πόρτες μόνο για τους λίγους προύχοντες. Γυρνάμε πίσω στην εποχή των τσιφλικάδων, πίσω στην εποχή που τα απολυτύρια του γυμνασιου έγραφαν πάνω "Πατέρας Λιμενεργάτης, Μάνα Υπάλληλος", πίσω στην εποχή που η μάθηση ήταν για τους πλούσιους. Το πανεπιστήμιο μας πρέπει να είναι πρώτα "ανοιχτό" και ύστερα με τις πόρτες ανοιχτές. Κι αν οι πόρτες του πρέπει να μείνουν κλειστές για να γίνει ανοιχτό στην κοινωνία, τότε θεωρώ πώς έτσι πρέπει να γίνει.
2."Πανεπιστήμια": Τί εννοούμε ώς πανεπιστήμιο; Εννοούμε μια σχολή επαγγελματικής εξειδίκευσης προσανατολισμένη πλήρως στην αγορά, και την επαγγελματική αποκατάσταση; Ή μήπως ένα χώρο ιδεών,μάθησης και γνώσης, που άν έχει και επαγγελματική αποκατάσταση ακόμη καλύτερα; Έχουμε μπερδέψει καποια πράγματα στη χώρα μας. Θεωρούμε πως το πανεπιστήμιο είναι μόνο ένα διαβατήριο στη αγορά εργασίας . Αν και ούτε αυτό συμβαίνει πλέον. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως η παιδεία είναι ένα υπερατομικό κοινωνικό αγαθό, που στοχεύει στην πνευματική εξύψωση του ανθρώπου και στην καλλιέργεια του. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΕΧΝΙΚΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΤΣΙ. Γιατί όσο η γνώση προσεγγίζεται χρησιμοθηρικά, τόσο αποκτηνωνόμαστε, τόσο περισσότερο γινόμαστε μηχανές, τόσο παύουμε να είμαστε άνθρωποι. Η Διαμαντοπούλου δηλώνει σαφέστατα οτι το πανεπιστήμιο που θέλει, πρέπει να είναι προσανατολισμένο στα κριτήρια της αγοράς..
3. "Ανοιχτά μυαλά": Τί εννοούμε ώς ανοιχτό μυαλό; Ένα μυαλό που ασχολείται μόνο με την επεξεργασία πληροφοριών που άπτονται αυστηρά της ενασχόλησης με μια διεργασία βιοπορισμού,που ασχολείται μόνο με την τεχνική κατάρτιση του ανθρώπου; Ή ένα μυαλό που σκέφτεται, που αμφισβητεί,που αγωνιά ,που μάχεται, ένα μυαλό με συνείδηση, ανοιχτό στις ιδέες που μας πάνε μπροστά. Μπροστά σε ένα μέλλον ανθρώπινο, κι όχι στο μέλλον που μας στήνουν αυτοί, που οι χώρες είναι προτεκτοράτα, και οι άνθρωποι γρανάζια της μηχανής του κέρδους. Τί είδους μυαλά θέλουμε; Τί είδους μυαλά αντέχουμε;
Έλεγαν πολλοί συμφοιτητές μας, ότι όλοι όσοι ήθελαν την σχολή τους κλειστή κόντρα στο νομοσχέδιο ήταν παράλογοι.
Ο Γ.Α Μαγκάκης στο "γράμμα απ'τη φυλακή" είπε μιλώντας για τις πράξεις αντίστασης:" Πολλοί δε μας καταλαβαίνουν.Φαίνεται οτι είναι δύσκολο κανείς να καταλάβει μια πράξη που έχει ώς αποκλειστικό κίνητρο την επιταγή της συνείδησης. Όταν μάλιστα η εκπλήρωση της σε φέρνει σε ακραίες καταστάσεις. Ενεργήσαμε με μια επιταγή της συνείδησης μας τόσο αποκλειστική που δημιούργησε στον καθένα μας μια ανθρώπινη κατάσταση. Πως λοιπόν,να γίνεις εύκολα κατανοητός;"

Η σχολή ούσα με ανοιχτές πόρτες, ποτέ δεν ένοιωσα να με σπρώχνει στην ελεύθερη σκέψη. Ποτέ δεν ένιωσα να προσπαθεί να κάνει πράξη τη διακίνηση ιδεών. Ποτέ δεν με έπεισε ή δεν προσπάθησε να μου δείξει το δρόμο για ένα κόσμο δίκαιο. Ο μόνος τρόπος για να νιώσω αυτό το πράγμα,ο τρόπος να νιώσω ελεύθερος, είναι να μιλάω με το φίλο μου και να μου λέει για την αγωνίστρια μάνα του, ο μόνος τρόπος για να καταλάβω σε τι κόσμο προετοιμάζομαι να ζήσω είναι να μιλήσω με τον αδερφό μου που είναι 4000 χιλιόμετρα βόρεια, για να μπορεί να ζήσει με αξιοπρέπεια.Δείχνοντας μου πόσο απάνθρωπο είναι το μέλλον μας, με κάνουν να θέλω να αγωνίζομαι. Αυτοί με κάνουν να αμφισβητώ, αυτοί με κάνουν να νιώθω ελεύθερος.
Αυτά τα μυαλά που εσείς αποκαλείται ανοιχτά, εγω τα βλέπω ερμητικά κλειστά,νεκρά και μουχλιασμένα, γιατί η αμφισβήτηση είναι η φλόγα της ελεύθερης σκέψης. Και η ελεύθερη σκέψη είναι αυτή που ανοίγει ένα μυαλό. Όσο δεν αμφισβητείτε, βρίσκεστε σε μια πλάνη, βρίσκεστε σε ένα λήθαργο, τυφλωμένοι απ'το βραχυπρόθεσμο προσωπικό όφελος. Ελάτε μαζί μας αμφισβητείστε μαζί μας.

Πολλοί κατηγορούν την Αριστερά για στείρα άρνηση. Τι απάντηση θεωρούμε πως πρέπει σε κάποιον που σου λέει:" Θέλω να πουλήσω την Παιδεία"; Να συζητήσεις μαζί του τί; Να του πείς πώς θα την πουλήσει; Είναι σαν κάποιος να πρόκειται να σε σκοτώσει και αντί να του πείς όχι, και να παλέψεις εναντίον του, να συζητάς για το εαν θα σε σκοτώσει με μαχαίρι η με τσεκούρι.... Στον κόσμο που μας στήνουν, η απάντηση είναι ΟΧΙ. Σε κάθε μέτρο και σε κάθε πολιτική που μας περνάνε η απάντηση είναι ΟΧΙ, και αντιπρόταση δε χωρά. Δε χωρά γιατί η αντιπρόταση είναι συμβιβασμός. Η αντιπρόταση έτσι όπως την εννοούν οι κυβερνώντες είναι παραίτηση. Γιατί η αντιπροταση όλων όσων αγωνίζονται υπάρχει, και μάλιστα λέει: "ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ!¨. Το οτι κάποιοι επιλέγουν να μην την ακούν, είναι δικό τους ζήτημα.

Πολλές φορές οι κοινωνίες σκέφτονταν όπως εσείς. Πολλές φορές οι κοινωνίες εθίζονταν στην αποστέρηση ελευθεριών, ζούσαν σαν σκλάβοι, και υπνωτισμένοι απ'το φόβο, παρέμεναν έτσι. Όμως τότε κάποιοι ήταν ξύπνιοι. Κάποιοι ασφυκτιούσαν. Κάποιοι σκέφτονταν, κάποιοι αμφισβητούσαν. Αυτοί πρέπει να είμαστε εμείς. Αυτός είναι ο ρόλος ιστορικά της νεολαίας. Να γίνεται φορέας ιδεών, και να σηκώνει στις πλάτες του την αποκτηνωμένη και κοιμισμένη κοινωνία. Ήρθε η ώρα. Μπορούμε να γίνουμε εμείς οι φορείς της αλλαγής, μπορούμε εμείς να μπούμε μπροστά; Να πονέσουμε και να ματώσουμε, για το αύριο και την αξιοπρέπεια που μας ανήκει; Ή θα μιλάμε με τις μανάδες μας και θα μας λένε: "Παιδί μου είμαι στην κατάληψη".
Πολεμάνε τη συσπείρωση μας, πολεμάνε την αλληλεγγύη μας. Και η αλληλεγγύη είναι κάτι βαθιά ανθρώπινο, κάτι ισχυρό και ηθικά ανώτερο. Είναι η θυσία που καλείσαι να κάνεις για την ευημερία κάποιου άλλου. Κι αυτός είναι ένας ακόμη λόγος για να αγωνιζόμαστε. Ελάτε μαζί μας, για το αύριο που μας αξίζει.
Σπύρος Παπαδάς

Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου 2011

Κολιάτσου-Βαγδάτη


Κολιάτσου-Βαγδάτη


Κάποτε η φράση Κολιάτσου- Παγκράτι σήμαινε για τους αθηναιοδίφεις, μια πολύ σύντομη απόσταση, πλεον αυτό τείνει να αλλάξει στο Κολιάτσου- Βαγδάτη, πολύ απλά γιατί η πρωτεύουσα της Ελλάδας θυμίζει περισσότερο αυτήν του Ιράκ, παρά μια πρωτεύουσα της Δύσης. Οι ομοιότητες είναι τρομακτικές: Αρχικά η Βαγδάτηβρίσκεται υπο ξένη κυριαρχία,τυπικά βέβαια κυβερνά ένας Ιρακινός, πρακτικά όμως οι ΗΠΑ κουμαντάρουν τη χώρα. Νομίζω πως δε χρειάζεται να εξηγήσουμε περαιτέρω επι της ομοιότητας αυτού. Έπειτα, αυτός που πραγματικά κουμαντάρει τη χώρα, λέει οτι ήρθε να μας σώσει απ'τη φαυλότητα και την καταστροφή. Σας θυμίζει τίποτα απο αυτά τα επιχειρήματα του Μπούς κατα την εισβολή; Έπειτα οι Ιρακινοί υποφέρουν απο τα στρατεύματα κατοχής τα οποία χρησιμοποιούν βία κατα πολιτών, αλόγιστα, με σκοπό να επιβληθεί η αμερικανική κυριαρχία. Αυτό είναι ίσως το εμφανέστερο κοινό στοιχείο της Αθήνας με τη Βαγδάτη: Λέγαμε οτι τα επεισόδια του Ιουνίου ήταν τραγικά, αλλά όλοι μας ελπίζαμε οτι η αστυνομική βία δε μπορεί να γίνει χειρότερη. Κι όμως σήμερα είδαμε να σπρώχνουν ηλικιωμένους στις σκάλες του Μετρό, είδαμε επιθέσεις σε εργαζομένους, είδαμε επίθεση σε δημοσιογράφους, και πολλά πολλά δακρυγόνα στους διαδηλωτές.Ακόμη και στους πολέμους, σέβονται τους δημοσιογράφους.Όπως βλέπετε στη φωτογραφία, στην εμπόλεμη Αθήνα κάτι τέτοιο δε συμβαίνει. Είναι ντροπή ακόμη και για μια δικτατορία οι εικόνες που βλέπουμε σε αυτήν την επαίσχυντη διετία του ΠΑΣΟΚ. Βία, αίμα,δάκρυα,πόνος,φόβος. Αυτος είναι ο τρόπος εφαρμογής της κυβερνητικής πολιτικής. Τα ΜΑΤ είναι η εκτελεστική εξουσία αυτού του τόπου.
Σε τί διαφέρουμε απ'το Ιρακ; Θα πεί κάποιος δεν έχουμε βομβαρδισμένο τοπίο. Ο λόγος είναι απλός. Βιώνουμε ενα διαφορετικό πόλεμο. Στον οικονομικό πόλεμο που υφίσταται η Ελλάδα, οι στέγες μένουν ανέπαφες. Αυτοί που μένουν στα σπίτια όμως είναι γκρεμισμένοι και βομβαρδισμένοι συθέμελα . Η αγωνία και ο φόβος που νιώθουν , η αβεβαιότητα για το αύριο , αλλα κυρίως η καμένη γή που θα κληθούν να ξανακάνουν γόνιμη είναι κοινά. Ο ένας πόλεμος χτυπάει στο αγαθό της ζωής και της υγείας, ο άλλος χτυπάει στην αξιοπρέπεια.
Άλλο ένα κοινό που έχουμε με τη Βαγδάτη είναι η προπαγάνδα. Την αλήθεια ελέγχει αυτός που έχει τη δύναμη, αυτός που έχει την εξουσία, και το ψέμα προβάλλεται τόσες φορές, που ακόμη και αυτοί που γνωρίζουν την αλήθεια, στο τέλος είναι αβέβαιοι. Όλοι αυτοί που μας προβάλλονται σαν παντογνώστες σωτήρες ώς άλλοι Μεγάλοι Αδερφοί, προσπαθούν να διαγράψουν την μνήμη μας, να διαστρεβλώσουν το παρόν μας, για να μας κάνουν να χτίσουμε το μέλλον που αυτοί θέλουν.
Αυτό που νομίζω οτι εκπλήσσει περισσότερο, είναι η προσπάθεια των πραγματικών μας κυβερνητών να στρέψουν τον έναν απέναντι στον άλλο. Στο Ιράκ προσπαθούν να στρέψουν την μια φατρία κόντρα στην άλλη. Στην Ελλάδα προσπαθούν να στρέψουν την μία κοινωνική ομάδα απέναντι στην άλλη και όλους μαζί κόντρα στο Δημόσιο. Δεν ασπάζομαι βέβαια τις καρατζαφερολογίες περι εμφυλίου, αλλά σίγουρα εφαρμόζουν το "διαίρει και βασίλευε".
Μήπως ήρθε η ώρα να στείλουμε σπίτι τους όλους τους εθνοσωτήρες;
Μήπως ήρθε η ώρα να φέρουμε την Ελλάδα,γεωγραφικά, εκεί που ανήκει;
Δε χωράει άλλη αναβολή στις ευθύνες που έχουμε σαν έθνος απέναντι σε αυτήν την κατάσταση. Ο αγώνας για την ανατροπή είναι πλέον μονόδρομος. Εθνική Ανεξαρτησία,Λαική Κυριαρχία,Δημοκρατική Διαδικασία,Κοινωνική Απελευθέρωση. Έτσι πρέπει να είναι το κράτος και το αύριο που θα δομήσουμε. Ενα κράτος για τους πολίτες, ή καλύτερα, ένα κράτος για το λαό. Αυτή είναι η ευθύνη μας για το αύριο ώς έθνος και ως νέα γενιά. Αν όχι τώρα, πότε; Αν όχι εμείς,ποιοί;
Σπύρος Παπαδάς

4 Χρόνια Fast-Thoughtάδικο

Πρωτοσέλιδα

Αναγνώστες

ELSA Magazine

Χαθηκες????Το Ψαχτηρι μας

Facebook Page

Κυβέρνηση Παπαδήμου

Follow by Email

Κατεβάστε το Περιοδικό!

Προσθέστε μας!

ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΑΥΤO

ΤΟ ΠΛΗΚΤΡΟ

ΘΑ ΜΠΕΙ ΤΟ ΣΗΜΑ ΜΟΥ
ΣΤΟ BLOG ΣΑΣ
spitsos

Δεν ξεχνω τον Αλεξη

Δεν ξεχνω τον Αλεξη,δε συγχωρω τους δολοφονους,δεν τους χαριζω το ασυλο μου,δεν τους χαριζω τη ζωη,ουτε το μεροκαματο μου.Ο Αλεξανδρος Γρηγοροπουλος ζει,οπως θα συνεχισει να ζει και ο Τεμπονερα,και ο Πετρουλας και ο Λαμπρακης.Ζουν και θα ζουν οσο θα υπαρχουν ανθρωποι να αγωνιζονται στη μνημη τους.

Για ποιο λογο ψηφιζετε το κομμα σας

Θα βγούμε απ'την κρίση

Ποια εφημεριδα διαβάζετε

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Μετρητης Επισκεπτων

Προβολές τελευταίου μήνα

Αρχισυντάκτης

Η φωτογραφία μου
Τηρούμε απαρέγκλιτα την αρχή της επωνυμίας. Κάθε συντάκτης είναι υπεύθυνος για το άρθρο που υπογράφει.

Αρχειοθήκη ιστολογίου