Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2011

Η γενιά του Α και ΟΥ


Κάθε γενιά λένε, έχει μια ευκαιρία για να δείξει το ποιόν της. Κάθε γενιά λένε, της δίνεται μια ευκαιρία να βγάλει τους δικούς της ήρωες. Κάθε γενιά λένε, έχει μια ευκαιρία να γράψει ιστορία. Η δική μου γενιά είχε μπροστά της μια ευκαιρία. Μέσα απο ένα νομοσχέδιο ταφόπλακα στη δημόσια και δωρεάν παιδεία, είχε την ευκαιρία να συσπειρωθεί, να αγωνιστεί, κόντρα σε αυτό αλλά και κόντρα στην πολιτική που ξεπουλάει το αύριο της με κάθε ευκαιρία. Το νομοσχέδιο Διαμαντοπούλου, ήταν το δικό μας Πολυτεχνείο. Μάλιστα οι συνθήκες για εμάς ήταν και ευνοικότερες, καθώς απέναντι μας είχαμε μια (προσχηματική έστω) δημοκρατία, και αντί για τάνκς και ΕΑΤ-ΕΣΑ είχαμε..... μια εξεταστική.
Ήμασταν αντιμέτωποι με ένα δίλημμα. Ή ένα ανθρώπινο πανεπιστήμιο ή μια εξεταστική.... Δίλημμα μικρότερο για τους μικρότερους φοιτητές και μεγαλύτερο για όσους πλησίαζαν στο πτυχίο. Είχαμε μια ευκαιρία να υψώσουμε το παράστημα μας, κόντρα σε αυτήν την καπιταλιστική επίθεση (και) στην παιδεία, και να αναγεννήσουμε το νεκρό φοιτητικό κίνημα.
Αλλά δυστυχώς αποδειχθήκαμε όχι απλώς λίγοι αλλά μηδαμινοί...
Και τί εννοώ.. Για αρχή στο δίλημμα κατάληψη ή μη, πολλές σχολές ανα την Ελλάδα,συμπεριλαμβανομένης και της Νομικής ΔΠΘ, δίστασαν,δείλιασαν και στο στοιχειώδες. Έπειτα στις σχολές που αποφασίστηκε κατάληψη, η κατάληψη δεν αξιοποιήθηκε δημιουργικά, δεν έγινε σύμβολο αντίστασης, πηγή ιδεών και φάρος ελπίδας.. Απεναντίας σε πολλές σχολές τις καταλήψεις στήριζαν λίγα άτομα που δεν κατάφεραν να ξεφύγουν απ΄το τετριμμενο μπίρα-χαρτί-αραλίκι της κατάληψης...
Αυτό,στις σχολές που οι καταλήψεις ήρθανμε δικά της πλαίσια, μαζί με την αδιαλλαξία για συνεργασία με την ΠΑΣΠ και το ΜΑΣ, είναι η ευθύνη της Αριστεράς σε αυτην την ευκαιρία που έδωσε το νομοσχέδιο. Η κοινοτυπία και η αδιαλλαξία.

Με τη σειρά της η ΠΑΣΠ, έχει ευθύνη που δεν μπόρεσε να πείσει και να συσπειρώσει τον κόσμο γύρω της, ευθύνη που δεν αποφάσισε άν θέλει πραγματικά κατάληψη ή όχι. Δεν αποφάσισε άν θα ρισκάρει να χάσει το μέρος εκείνο της βάσης της που φοβόταν την κατάληψη. Η ευθύνη για την μη συνεργασία της με την αριστερά, βαρύνει και την ίδια, καθώς παρά τις διαφορές και τις κόντρες που υπήρχαν και υπάρχουν, αυτό που διακυβευόταν ήταν πολύ σημαντικότερο, απ'τις μικροκομματικές τους κόντρες.

Το ΜΑΣ(σε άλλες σχολές ΠΚΣ), έμεινε προσκολλημένο στο ΚΚΕ και στα όνειρα του για το ΠΑΜΕ και τη δικτατορία του προλεταριάτου. Ο μεγαλύτερος σύμμαχος του συστήματος είναι αυτός που δεν φροντίζει να το αλλάξει καθόλου, με μόνο επιχείρημα την καθολική ανατροπή του.

Τη μεγαλύτερη όμως και ευθύνη για αυτήν την κατάσταση την έχει η παράταξη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Σε όλη τη διάρκεια της επικράτησης της την τελευταία 10ετία στα πανεπιστήμια συνέβαλε τα μέγιστα στην αποδυνάμωση και την αποδιοργάνωση του φοιτητικού κινήματος, κρύβοντας την συμπάθεια της προς την δεξιά πολιτική και την παρακρατική ακροδεξιά, νοθεύοντας την πολιτική συνείδηση με lifestyle, μπουκάλια στα club και γκόμενες... Εκμεταλεύτηκε το γεγονός οτι πολλοί φοιτητές ήταν ανενημέρωτοι, απολίτικοι και τους έπαιρνε προβατοειδώς μόνο στις έκλογες ή τελευταία στιγμή στις εκλογές.. Έχουν και οι ίδιοι τις ευθύνες τους που αφέθηκαν στον φοιτητοτσοπάνη, αλλά η αποπολιτικοποίηση και η ύπνωση του φοιτητικού κινήματος, έχει τη σφραγίδα της γαλανόλευκης περιστέρας.

Αναφορικά με τη στάση της για το νομοσχέδιο, υποστήριξε αρχικά μια σκληρή γραμμή,για τα δεδομένα της, με αποκορύφωμα την ανακοίνωση που εξέδωσε η ΔΑΠ Πανεπιστημίου Πειραιώς κόντρα στο νομοσχέδιο... Ξαφνικά όμως, μόλις εξέδωσε την ανακοίνωση-άδειασμα ο γραμματέας της ΟΝΝΕΔ, η ΔΑΠ αποφάσισε πανελλαδικά, οτι οι σχολές πρέπει να είναι ανοιχτές.... Και ακολούθησε μια ρητορική τρομοκρατίας, που αφενός ,εκβίασε τους επι πτυχίω φοιτητές και το έπαιζε Βασιλάκης Καΐλας πονώντας αιφνιδίως για την ελληνική οικογένια που στενάζει κι αφετέρου εξήγγειλε οτι είναι αγωνιστικό (;) να πάρουμε πτυχίο και να έχουμε ανοιχτές τις σχολές.... Η αλήθεια είναι οτι το νομοσχέδιο, άν εξαιρέσει κανείς τη διάταξη για την διοίκηση, ευθυγραμμίζεται πληρως με την πρόταση παιδείας της ΔΑΠ, "Παιδεία 2020", η αλήθεια είναι οτι για άλλη μια φορά δείχνουν στείρα υποταγή στην ΟΝΝΕΔ,κι οτι για άλλη μια φορά αποδεικνύουν το ρόλο τους στην αποδόμηση και το διχασμό του φοιτητικού κινήματος. Γιατί είναι εντελώς διαφορετικό κάποιος ατομικά, βραχυπρόθεσμα σκεπτόμενος, να τίθεται κατά των καταλήψεων, και εντελώς διαφορετικό μια παράταξη να προσπαθεί να το δικαιολογήσει ώς πολιτική θέση και να ζητά ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ(;) ψήφο με ανοιχτές σχολές ώς μορφή αντίστασης....

Με όλα τα Α και ΟΥ και ΔΑΠ-ΝΟΥΔΟΥΦΟΥΚΟΥ χάσαμε την ουσία....
Με όλη τη συζήτηση της Αριστεράς για το ποιός είναι κοντινότερος ξάδερφος του Τσέ Γκεβάρα, μείναμε πίσω...
Με την αναποφασιστικότητα της ΠΑΣΠ και την αδύναμία της να πείσει και να εμπνεύσει, ήμασταν λίγοι...
Με την αδιαφορία ΟΛΩΝ, με την φόβο και την λιποψυχία των όσων ανεξάρτητων χάσαμε το πανεπιστήμιό μας...

Σκεφτείτε το σαν αναλογία: Είναι σαν να πλησίαζε το τανκ την πόρτα, και αντί να σταθούν μπροστά, να τσακώνονται για το ποιός θα έμπαινε δεξιά,και ποιός αριστερά...
Αποδειχθήκαμε λίγοι... Αποδειχθήκαμε μικροί... Το κακό δεν είναι πως εμείς θα υποστούμε τις συνέπειες της δειλίας μας...Γιατί εμείς πλέον είμαστε υπεύθυνοι,αφού δείξαμε το ποιόν μας. Το χειρότερο είναι πως θα τις υποστούν τα παιδιά μας... Όταν μια γενιά δειλιάζει, οι επόμενες υποφέρουν... Ελπίζω να μας δοθεί κι άλλη ευκαιρία... Ελπίζω να μπορέσει να αναζωπυρωθεί η φλόγα της νεολαίας και η επανάσταση που οφείλουμε να έχουμε μέσα μας. Και τότε να είμαστε πιό ώριμοι να αντιδράσουμε, πιό ευρηματικοί και πιο δυναμικοί.. Για να μη γίνουμε διάδοχοι της βολεμένης πια γενιάς του πολυτεχνείου...Για να μπορούμε να κοιτάξουμε τα παιδιά μας στα μάτια...
Κι όλα αυτά για μια εξεταστική......
Σπύρος Παπαδάς

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

8a exeis tin idia epanastatiki diathesi re spiro otan gineis dikigoros??8a eisai diatetheimenos na palepseis to sistima gia na mporeis na antikrizeis ta paidia sou st matia??xwris eirwnia kai entelws kaloproaireta i erwtisi mou...

Σπύρος Παπαδάς είπε...

Ειλικρινά δε γνωρίζω.... Πάντως αρνούμαι να παραιτηθώ απ'τα 20 μου... Αρνουμαι τώρα που είμαι σίγουρος οτι θέλω να παλέψω το σύστημα, τώρα που μπορώ, να μην το κάνω... Πιθανόν να γίνω κι εγώ ένας κοιλαράς συμβιβασμένος... Μέχρι τώρα όμως δεν είμαι και ελπίζω να μη γίνω... Δε μπορούσα να είμαι πιο ειλικρινης....

Ανώνυμος είπε...

Στη Σχολή μας, Σπύρο, το αποτέλεσμα, η ανάδειξη του πλαισίου της ΔΑΠ με διαφορά περίπου 60 ψήφων, δε με ξάφνιασε. Προσωπικά, στη δεύτερη Γ.Σ. ψήφισα Ενωτικό. Στην τρίτη, προτίμησα την αποχή. Δε με έπεισε ούτε η ΑΡΕΝ-ΕΑΑΚ(η βδομάδα της κατάληψης αποδείχθηκε ανούσια), ούτε βέβαια η ΠΑΣΠ(μέχρι πέρσι την υποστήριζα σε κάθε γενική, φέτος μου δίνει την εντύπωση του πλοίου που βυθίζεται) και φυσικά τα λόγια μου για τους άλλους δύο περιττεύουν.

4 Χρόνια Fast-Thoughtάδικο

Πρωτοσέλιδα

Αναγνώστες

ELSA Magazine

Χαθηκες????Το Ψαχτηρι μας

Facebook Page

Κυβέρνηση Παπαδήμου

Follow by Email

Κατεβάστε το Περιοδικό!

Προσθέστε μας!

ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΑΥΤO

ΤΟ ΠΛΗΚΤΡΟ

ΘΑ ΜΠΕΙ ΤΟ ΣΗΜΑ ΜΟΥ
ΣΤΟ BLOG ΣΑΣ
spitsos

Δεν ξεχνω τον Αλεξη

Δεν ξεχνω τον Αλεξη,δε συγχωρω τους δολοφονους,δεν τους χαριζω το ασυλο μου,δεν τους χαριζω τη ζωη,ουτε το μεροκαματο μου.Ο Αλεξανδρος Γρηγοροπουλος ζει,οπως θα συνεχισει να ζει και ο Τεμπονερα,και ο Πετρουλας και ο Λαμπρακης.Ζουν και θα ζουν οσο θα υπαρχουν ανθρωποι να αγωνιζονται στη μνημη τους.

Για ποιο λογο ψηφιζετε το κομμα σας

Θα βγούμε απ'την κρίση

Ποια εφημεριδα διαβάζετε

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Μετρητης Επισκεπτων

Προβολές τελευταίου μήνα

Αρχισυντάκτης

Η φωτογραφία μου
Τηρούμε απαρέγκλιτα την αρχή της επωνυμίας. Κάθε συντάκτης είναι υπεύθυνος για το άρθρο που υπογράφει.

Αρχειοθήκη ιστολογίου