Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2011

Μια εμπεριστατωμένη άποψη για το νόμο για τα ΑΕΙ


-Χαιρετίζω (1) την υποχρέωση δημοσίευσης όλων των στοιχείων οργάνωσης και λειτουργίας των Πανεπιστημίων καθώς και (2) των ακαδημαϊκών σημειώσεων και παραδόσεων στο διαδίκτυο. Συμφωνώ επίσης με (3) την διαπίστωση ότι δε νοείται επιστήμονας σήμερα που δεν γνωρίζει ξένη γλώσσα. Ωστόσο, θα ήταν σωστότερο να διδάσκεται η ξένη γλώσσα καλύτερα στα σχολεία παρά να την «φορτώνονται» τα πανεπιστήμια περί ων ο λόγος σε αυτό το νόμο.

-Διαφωνώ με (1) την κατάργηση του ακαδημαϊκού Ασύλου πριν (α) καταργηθεί η βουλευτική Ασυλία (β) απαντηθεί από την δικαιοσύνη αν η Ελληνική Αστυνομία έχει σχέση με παρακρατικούς βανδάλους όπως αποτυπώθηκε σε ντοκουμέντα από τις διαδηλώσεις του περασμένου Ιουνίου στο Σύνταγμα, οι πρακτικές των οποίων ομοιάζουν με αυτούς που προκαλούν βίαια επεισόδια στα ελληνικά πανεπιστήμια (γ) θεσμοθετηθούν συγκεκριμένες προϋποθέσεις που θα εξασφαλίζουν την ζωή και την υγεία των πολιτών σε μια πιθανή επέμβαση των σωμάτων ασφαλείας σε πανεπιστημιακό χώρο (δ) τα κοινοβουλευτικά κόμματα τιμωρήσουν τα μέλη τους που υπό τη σημαία φοιτητικών παρατάξεων έχουν προκαλέσει επεισόδια όλα αυτά τα χρόνια. (2) την απασχόληση επισκεπτών ή συνταξιούχων καθηγητών στα πανεπιστήμιά μας καθότι έτσι παρακωλύεται η επαγγελματική αποκατάσταση νεότερων καθηγητών. (3) το σύστημα των πιστωτικών μονάδων πριν την άμεση εξασφάλιση διατήρησης των επαγγελματικών δικαιωμάτων των πτυχιούχων. (4) την διαγραφή φοιτητών. Αν θέλουμε να ελαφρύνουμε το πανεπιστήμιο οικονομικά, ας θεσπιστεί ότι μετά τον κανονικό χρόνο φοίτησης δεν θα παρέχεται δωρεάν στέγαση και σίτιση. (5) την κατάργηση δωρεάν διανομής πανεπιστημιακών συγγραμμάτων διότι έτσι επιτυγχάνεται η ακόμη μεγαλύτερη απαλλοτρίωση του επιστήμονα από τα μέσα παραγωγής της εργασίας του και η συνεπαγόμενη εξάρτησή του ακόμη και για την προσωπική του έρευνα από την βιβλιοθήκη του εργοδότη του. (6) την εκλογή ενός φοιτητή από ενιαίο ψηφοδέλτιο στο συμβούλιο ο οποίος, ως εκ τούτου, δεν θα λογοδοτεί σε κανέναν υποχρεωτικά, ούτε το φοιτητικό σώμα μπορεί να τον τιμωρήσει με τη μη επανεκλογή του, αφού αντικειμενικά δε μπορεί να κανείς να εκλεγεί παραπάνω από μια φορά σε τέσσερα έτη φοίτησης, εκτός κι αν γίνει επαγγελματίας του είδους. Μάλιστα σε συνδυασμό με το συνήγορο του φοιτητή, ο θεσμός του μονοπρόσωπου αντιπροσώπου των φοιτητών οδηγεί σταδιακά στην απαξίωση των συλλογικών διαδικασιών και στην αποσύνδεση των πανεπιστημίων από το κεντρικοπολιτικό φαινόμενο. Αυτό σημαίνει ότι ο μέσος φοιτητής είτε δεν θα πολιτικοποιείται είτε θα πρέπει υποχρεωτικά να ενταχθεί σε κάποιο κόμμα ή κάποιο συνδικάτο, που όπως έχουν τα πράγματα σήμερα, δεν θα είναι κομματικά ανεξάρτητο. (7) τον καθορισμό των στόχων του πανεπιστημίου από το Υπουργείο Παιδείας ανά τετραετία εφόσον αυτή η αρμοδιότητα δεν οριοθετηθεί. Ειδάλλως, μελλοντικά με βάση αυτήν την διάταξη μπορεί να καταλυθεί ακόμα κι η ακαδημαϊκή ελευθερία, που τόσο πανηγυρικά διακηρύττει το υπάρχον νομοθέτημα. (8) την χρηματοδότηση των πανεπιστημίων με κριτήριο τον αριθμό των φοιτητών και την πορεία της επαγγελματικής ένταξης των αποφοίτων τους. Αυτό θα οδηγήσει στη μείωση των εισακτέων και σύντομα οι μαθητές της επαρχίας και εκείνοι που δεν έχουν οικονομική δυνατότητα να προσφύγουν στην παραπαιδεία θα κληθούν να εργαστούν από τα 18 τους έτη υπό τις σημερινές γνωστές συνθήκες εργασίας, με αποτέλεσμα φωτισμένα μυαλά να αποκλειστούν. Από την άλλη, ακαδημαϊκά τμήματα που προσφέρουν προηγμένη τεχνογνωσία, θα υποχρηματοδοτούνται όσο στην Ελλάδα δεν θα υπάρχουν αντίστοιχες βιομηχανίες, όπως αεροναυτική ή πυρηνική. Και τα δύο αυτά μέτρα ωθούν τους Έλληνες νέους στο εξωτερικό για μια αξιοπρεπέστερη ζωή με καλύτερες δυνατότητες εκπαίδευσης. (9) την Αρχή Διασφάλισης Ποιότητας, η οποία –αν κρίνουμε από το συνήθως συμβαίνον- θα ελέγχεται από τα κοινοβουλευτικά κόμματα και θα χρηματοδοτείται αδρά για να ανακηρύττει τα πανεπιστήμια σε «κέντρα αριστείας».

-Φοβάμαι (1) την δυνατότητα συγχώνευσης ιδρυμάτων και σχολών για «εκπαιδευτικούς», «επιστημονικούς» και «οικονομικούς» λόγους πριν καθοριστούν συγκεκριμένα οι έννοιες των όρων αυτών. (2) τη σκοπιμότητα της εκλογής «εξωτερικών» μελών στο συμβούλιο. (3) την επιλογή, έπειτα από διεθνή πρόσκληση, των υποψηφίων πρυτάνεων μεταξύ αυτών που έχουν τα περισσότερα προσόντα, διότι νομίζουμε ότι έτσι θα δίνονται λιγότερες ευκαιρίες στην Ελλάδα για διάκριση των Ελλήνων καθηγητών, ενώ παράλληλα θα πληρώνει το ελληνικό πανεπιστήμιο μισθούς σε αλλοδαπούς για να εποπτεύουν απλά τους υπόλοιπους καθηγητές. (4) τη σύσταση της μονάδας για την διασφάλιση της ποιότητας από μέλη του συμβουλίου, που θα λειτουργεί με βάση τα διεθνή και ευρωπαϊκά δεδομένα. Μήπως αυτό σημαίνει ότι τα εξωτερικά μέλη του συμβουλίου, που ταυτόχρονα μπορεί να έχουν σχέση με τους χορηγούς του πανεπιστημίου, μπορούν να αλλάξουν ριζικά το πρόγραμμα σπουδών –ακόμα και σε βάρος της επιστήμης- προκειμένου προσαρμόσουν στα δεδομένα της επιχείρησης του χορηγού; Για παράδειγμα, πως θα αξιολογείται η στάση καθηγητή γεωπονικής κατά των μεταλλαγμένων τροφίμων, όταν χορηγός της γεωπονικής γίνει μια μεγάλη πολυεθνική εταιρία παραγωγής μεταλλαγμένων και μέλη του συμβουλίου υπάλληλοί της, τη στιγμή που σταδιακά νομιμοποιούνται τα μεταλλαγμένα από το Ευρωπαϊκό Κοινοτικό Δίκαιο; (5) την αξιολόγηση καθηγητών από καθηγητές άλλων ιδρυμάτων διότι πιθανώς θα οδηγήσει στο μαρασμό των περιφερειακών μιας και οι καθηγητές των κεντρικών ιδρυμάτων μπορούν να βαθμολογούν υψηλότερα τους καθηγητές των περιφερειακών που θα προτείνουν στους φοιτητές τους το πανεπιστημιακό σύγγραμμα των πρώτων. (6) την επέκταση των διαθέσιμων ετών για όσους αποδεδειγμένα εργάζονται, διότι ένας ευκατάστατος φοιτητής μπορεί να ασφαλιστεί εικονικά χωρίς να εργάζεται, ενώ ένας φτωχότερος μπορεί να εργάζεται ανασφάλιστος και ως εκ τούτου να μην αποδεικνύεται κάπως ότι εργάζεται. (7) την ηλεκτρονική διεξαγωγή φοιτητικών εκλογών διότι δεν καταλάβαμε ποιος θα αναλαμβάνει στο εξής την διοργάνωσή τους και ποιος την χρηματοδότηση όλου αυτού του συστήματος που αποτελεί δαπάνη αμφιβόλου σκοπιμότητας. (8) την υποχρέωση της βιβλιοθήκης σε παροχές που δεν είχε ούτε σε περιόδους οικονομικής ευημερίας, τη στιγμή που θα μειώνεται η κρατική χρηματοδότηση σε σχολές που δεν αξιολογούνται ως σύμφωνες με τα «θέλω» της αγοράς εργασίας σε μια περίοδο που η ανεργία πλησιάζει το 20% του πληθυσμού. Μήπως αυτό το μέτρο εξωθεί τα πανεπιστήμια –που ακόμη δεν έψαξαν- στην εύρεση χορηγών και πόσο θετικό μπορεί αυτό να εξελιχθεί για τους φοιτητές και την ελληνική κοινωνία με βάση τις παραπάνω παρατηρήσεις μας;

Κατά τα λοιπά θεωρώ απαράδεκτη την ψήφιση ενός τέτοιου νομοθετήματος σε μια περίοδο που τα πανεπιστήμια ήταν κλειστά και ότι ο δημόσιος διάλογος που διεξήχθη δεν ήταν αυτός που αρμόζει σε μια δημοκρατική κυβέρνηση μιας και σύμφωνα με έγκυρο δημοσίευμα της εφημερίδας «ΤΟ ΒΗΜΑ», το νομοσχέδιο δημιουργήθηκε περισσότερο σε κλειστά γεύματα μεταξύ πολιτικών και καθηγητών, παρά σε ανοιχτή συζήτηση με τα συλλογικά όργανα της εκπαιδευτικής κοινότητας. Μοιάζει ο νόμος να αφουγκράζεται περισσότερο κομματικά και επιχειρηματικά συμφέροντα παρά τις ανάγκες των φοιτητών και της κοινωνίας. Τέλος, καλό θα ήταν η τωρινή και η επόμενη ηγεσία του υπουργείου Παιδείας να ψάξει τα αίτια της κατάντιας των ελληνικών πανεπιστημίων πρώτα στα γραφεία των κομμάτων και ύστερα στην ελλιπή «διεθνοποίηση» των ιδρυμάτων μας.

Παρακαλώ να διαβαστεί με προσοχή το άρθρο αυτό γιατί ακόμη και την ύστατη στιγμή μπορεί η πολιτική ηγεσία να κατανοήσει ότι εδώ δεν παίζουμε μπρα-ντε-φερ μεταξύ φοιτητών και κομμάτων, αλλά θίγεται ανεπανόρθωτα η προοπτική της νέας γενιάς και της χώρας μας. Κανείς δεν θέλει «κλειστά» τα πανεπιστήμια, αλλά όλοι θέλουμε «ανοιχτά» τα Υπουργεία.

Στέλιος Τσέβας

4 Χρόνια Fast-Thoughtάδικο

Πρωτοσέλιδα

Αναγνώστες

ELSA Magazine

Χαθηκες????Το Ψαχτηρι μας

Facebook Page

Κυβέρνηση Παπαδήμου

Follow by Email

Κατεβάστε το Περιοδικό!

Προσθέστε μας!

ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΑΥΤO

ΤΟ ΠΛΗΚΤΡΟ

ΘΑ ΜΠΕΙ ΤΟ ΣΗΜΑ ΜΟΥ
ΣΤΟ BLOG ΣΑΣ
spitsos

Δεν ξεχνω τον Αλεξη

Δεν ξεχνω τον Αλεξη,δε συγχωρω τους δολοφονους,δεν τους χαριζω το ασυλο μου,δεν τους χαριζω τη ζωη,ουτε το μεροκαματο μου.Ο Αλεξανδρος Γρηγοροπουλος ζει,οπως θα συνεχισει να ζει και ο Τεμπονερα,και ο Πετρουλας και ο Λαμπρακης.Ζουν και θα ζουν οσο θα υπαρχουν ανθρωποι να αγωνιζονται στη μνημη τους.

Για ποιο λογο ψηφιζετε το κομμα σας

Θα βγούμε απ'την κρίση

Ποια εφημεριδα διαβάζετε

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Μετρητης Επισκεπτων

Προβολές τελευταίου μήνα

Αρχισυντάκτης

Η φωτογραφία μου
Τηρούμε απαρέγκλιτα την αρχή της επωνυμίας. Κάθε συντάκτης είναι υπεύθυνος για το άρθρο που υπογράφει.

Αρχειοθήκη ιστολογίου