Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2011

Η γενιά του Α και ΟΥ


Κάθε γενιά λένε, έχει μια ευκαιρία για να δείξει το ποιόν της. Κάθε γενιά λένε, της δίνεται μια ευκαιρία να βγάλει τους δικούς της ήρωες. Κάθε γενιά λένε, έχει μια ευκαιρία να γράψει ιστορία. Η δική μου γενιά είχε μπροστά της μια ευκαιρία. Μέσα απο ένα νομοσχέδιο ταφόπλακα στη δημόσια και δωρεάν παιδεία, είχε την ευκαιρία να συσπειρωθεί, να αγωνιστεί, κόντρα σε αυτό αλλά και κόντρα στην πολιτική που ξεπουλάει το αύριο της με κάθε ευκαιρία. Το νομοσχέδιο Διαμαντοπούλου, ήταν το δικό μας Πολυτεχνείο. Μάλιστα οι συνθήκες για εμάς ήταν και ευνοικότερες, καθώς απέναντι μας είχαμε μια (προσχηματική έστω) δημοκρατία, και αντί για τάνκς και ΕΑΤ-ΕΣΑ είχαμε..... μια εξεταστική.
Ήμασταν αντιμέτωποι με ένα δίλημμα. Ή ένα ανθρώπινο πανεπιστήμιο ή μια εξεταστική.... Δίλημμα μικρότερο για τους μικρότερους φοιτητές και μεγαλύτερο για όσους πλησίαζαν στο πτυχίο. Είχαμε μια ευκαιρία να υψώσουμε το παράστημα μας, κόντρα σε αυτήν την καπιταλιστική επίθεση (και) στην παιδεία, και να αναγεννήσουμε το νεκρό φοιτητικό κίνημα.
Αλλά δυστυχώς αποδειχθήκαμε όχι απλώς λίγοι αλλά μηδαμινοί...
Και τί εννοώ.. Για αρχή στο δίλημμα κατάληψη ή μη, πολλές σχολές ανα την Ελλάδα,συμπεριλαμβανομένης και της Νομικής ΔΠΘ, δίστασαν,δείλιασαν και στο στοιχειώδες. Έπειτα στις σχολές που αποφασίστηκε κατάληψη, η κατάληψη δεν αξιοποιήθηκε δημιουργικά, δεν έγινε σύμβολο αντίστασης, πηγή ιδεών και φάρος ελπίδας.. Απεναντίας σε πολλές σχολές τις καταλήψεις στήριζαν λίγα άτομα που δεν κατάφεραν να ξεφύγουν απ΄το τετριμμενο μπίρα-χαρτί-αραλίκι της κατάληψης...
Αυτό,στις σχολές που οι καταλήψεις ήρθανμε δικά της πλαίσια, μαζί με την αδιαλλαξία για συνεργασία με την ΠΑΣΠ και το ΜΑΣ, είναι η ευθύνη της Αριστεράς σε αυτην την ευκαιρία που έδωσε το νομοσχέδιο. Η κοινοτυπία και η αδιαλλαξία.

Με τη σειρά της η ΠΑΣΠ, έχει ευθύνη που δεν μπόρεσε να πείσει και να συσπειρώσει τον κόσμο γύρω της, ευθύνη που δεν αποφάσισε άν θέλει πραγματικά κατάληψη ή όχι. Δεν αποφάσισε άν θα ρισκάρει να χάσει το μέρος εκείνο της βάσης της που φοβόταν την κατάληψη. Η ευθύνη για την μη συνεργασία της με την αριστερά, βαρύνει και την ίδια, καθώς παρά τις διαφορές και τις κόντρες που υπήρχαν και υπάρχουν, αυτό που διακυβευόταν ήταν πολύ σημαντικότερο, απ'τις μικροκομματικές τους κόντρες.

Το ΜΑΣ(σε άλλες σχολές ΠΚΣ), έμεινε προσκολλημένο στο ΚΚΕ και στα όνειρα του για το ΠΑΜΕ και τη δικτατορία του προλεταριάτου. Ο μεγαλύτερος σύμμαχος του συστήματος είναι αυτός που δεν φροντίζει να το αλλάξει καθόλου, με μόνο επιχείρημα την καθολική ανατροπή του.

Τη μεγαλύτερη όμως και ευθύνη για αυτήν την κατάσταση την έχει η παράταξη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Σε όλη τη διάρκεια της επικράτησης της την τελευταία 10ετία στα πανεπιστήμια συνέβαλε τα μέγιστα στην αποδυνάμωση και την αποδιοργάνωση του φοιτητικού κινήματος, κρύβοντας την συμπάθεια της προς την δεξιά πολιτική και την παρακρατική ακροδεξιά, νοθεύοντας την πολιτική συνείδηση με lifestyle, μπουκάλια στα club και γκόμενες... Εκμεταλεύτηκε το γεγονός οτι πολλοί φοιτητές ήταν ανενημέρωτοι, απολίτικοι και τους έπαιρνε προβατοειδώς μόνο στις έκλογες ή τελευταία στιγμή στις εκλογές.. Έχουν και οι ίδιοι τις ευθύνες τους που αφέθηκαν στον φοιτητοτσοπάνη, αλλά η αποπολιτικοποίηση και η ύπνωση του φοιτητικού κινήματος, έχει τη σφραγίδα της γαλανόλευκης περιστέρας.

Αναφορικά με τη στάση της για το νομοσχέδιο, υποστήριξε αρχικά μια σκληρή γραμμή,για τα δεδομένα της, με αποκορύφωμα την ανακοίνωση που εξέδωσε η ΔΑΠ Πανεπιστημίου Πειραιώς κόντρα στο νομοσχέδιο... Ξαφνικά όμως, μόλις εξέδωσε την ανακοίνωση-άδειασμα ο γραμματέας της ΟΝΝΕΔ, η ΔΑΠ αποφάσισε πανελλαδικά, οτι οι σχολές πρέπει να είναι ανοιχτές.... Και ακολούθησε μια ρητορική τρομοκρατίας, που αφενός ,εκβίασε τους επι πτυχίω φοιτητές και το έπαιζε Βασιλάκης Καΐλας πονώντας αιφνιδίως για την ελληνική οικογένια που στενάζει κι αφετέρου εξήγγειλε οτι είναι αγωνιστικό (;) να πάρουμε πτυχίο και να έχουμε ανοιχτές τις σχολές.... Η αλήθεια είναι οτι το νομοσχέδιο, άν εξαιρέσει κανείς τη διάταξη για την διοίκηση, ευθυγραμμίζεται πληρως με την πρόταση παιδείας της ΔΑΠ, "Παιδεία 2020", η αλήθεια είναι οτι για άλλη μια φορά δείχνουν στείρα υποταγή στην ΟΝΝΕΔ,κι οτι για άλλη μια φορά αποδεικνύουν το ρόλο τους στην αποδόμηση και το διχασμό του φοιτητικού κινήματος. Γιατί είναι εντελώς διαφορετικό κάποιος ατομικά, βραχυπρόθεσμα σκεπτόμενος, να τίθεται κατά των καταλήψεων, και εντελώς διαφορετικό μια παράταξη να προσπαθεί να το δικαιολογήσει ώς πολιτική θέση και να ζητά ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ(;) ψήφο με ανοιχτές σχολές ώς μορφή αντίστασης....

Με όλα τα Α και ΟΥ και ΔΑΠ-ΝΟΥΔΟΥΦΟΥΚΟΥ χάσαμε την ουσία....
Με όλη τη συζήτηση της Αριστεράς για το ποιός είναι κοντινότερος ξάδερφος του Τσέ Γκεβάρα, μείναμε πίσω...
Με την αναποφασιστικότητα της ΠΑΣΠ και την αδύναμία της να πείσει και να εμπνεύσει, ήμασταν λίγοι...
Με την αδιαφορία ΟΛΩΝ, με την φόβο και την λιποψυχία των όσων ανεξάρτητων χάσαμε το πανεπιστήμιό μας...

Σκεφτείτε το σαν αναλογία: Είναι σαν να πλησίαζε το τανκ την πόρτα, και αντί να σταθούν μπροστά, να τσακώνονται για το ποιός θα έμπαινε δεξιά,και ποιός αριστερά...
Αποδειχθήκαμε λίγοι... Αποδειχθήκαμε μικροί... Το κακό δεν είναι πως εμείς θα υποστούμε τις συνέπειες της δειλίας μας...Γιατί εμείς πλέον είμαστε υπεύθυνοι,αφού δείξαμε το ποιόν μας. Το χειρότερο είναι πως θα τις υποστούν τα παιδιά μας... Όταν μια γενιά δειλιάζει, οι επόμενες υποφέρουν... Ελπίζω να μας δοθεί κι άλλη ευκαιρία... Ελπίζω να μπορέσει να αναζωπυρωθεί η φλόγα της νεολαίας και η επανάσταση που οφείλουμε να έχουμε μέσα μας. Και τότε να είμαστε πιό ώριμοι να αντιδράσουμε, πιό ευρηματικοί και πιο δυναμικοί.. Για να μη γίνουμε διάδοχοι της βολεμένης πια γενιάς του πολυτεχνείου...Για να μπορούμε να κοιτάξουμε τα παιδιά μας στα μάτια...
Κι όλα αυτά για μια εξεταστική......
Σπύρος Παπαδάς

Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2011

Μια εμπεριστατωμένη άποψη για το νόμο για τα ΑΕΙ


-Χαιρετίζω (1) την υποχρέωση δημοσίευσης όλων των στοιχείων οργάνωσης και λειτουργίας των Πανεπιστημίων καθώς και (2) των ακαδημαϊκών σημειώσεων και παραδόσεων στο διαδίκτυο. Συμφωνώ επίσης με (3) την διαπίστωση ότι δε νοείται επιστήμονας σήμερα που δεν γνωρίζει ξένη γλώσσα. Ωστόσο, θα ήταν σωστότερο να διδάσκεται η ξένη γλώσσα καλύτερα στα σχολεία παρά να την «φορτώνονται» τα πανεπιστήμια περί ων ο λόγος σε αυτό το νόμο.

-Διαφωνώ με (1) την κατάργηση του ακαδημαϊκού Ασύλου πριν (α) καταργηθεί η βουλευτική Ασυλία (β) απαντηθεί από την δικαιοσύνη αν η Ελληνική Αστυνομία έχει σχέση με παρακρατικούς βανδάλους όπως αποτυπώθηκε σε ντοκουμέντα από τις διαδηλώσεις του περασμένου Ιουνίου στο Σύνταγμα, οι πρακτικές των οποίων ομοιάζουν με αυτούς που προκαλούν βίαια επεισόδια στα ελληνικά πανεπιστήμια (γ) θεσμοθετηθούν συγκεκριμένες προϋποθέσεις που θα εξασφαλίζουν την ζωή και την υγεία των πολιτών σε μια πιθανή επέμβαση των σωμάτων ασφαλείας σε πανεπιστημιακό χώρο (δ) τα κοινοβουλευτικά κόμματα τιμωρήσουν τα μέλη τους που υπό τη σημαία φοιτητικών παρατάξεων έχουν προκαλέσει επεισόδια όλα αυτά τα χρόνια. (2) την απασχόληση επισκεπτών ή συνταξιούχων καθηγητών στα πανεπιστήμιά μας καθότι έτσι παρακωλύεται η επαγγελματική αποκατάσταση νεότερων καθηγητών. (3) το σύστημα των πιστωτικών μονάδων πριν την άμεση εξασφάλιση διατήρησης των επαγγελματικών δικαιωμάτων των πτυχιούχων. (4) την διαγραφή φοιτητών. Αν θέλουμε να ελαφρύνουμε το πανεπιστήμιο οικονομικά, ας θεσπιστεί ότι μετά τον κανονικό χρόνο φοίτησης δεν θα παρέχεται δωρεάν στέγαση και σίτιση. (5) την κατάργηση δωρεάν διανομής πανεπιστημιακών συγγραμμάτων διότι έτσι επιτυγχάνεται η ακόμη μεγαλύτερη απαλλοτρίωση του επιστήμονα από τα μέσα παραγωγής της εργασίας του και η συνεπαγόμενη εξάρτησή του ακόμη και για την προσωπική του έρευνα από την βιβλιοθήκη του εργοδότη του. (6) την εκλογή ενός φοιτητή από ενιαίο ψηφοδέλτιο στο συμβούλιο ο οποίος, ως εκ τούτου, δεν θα λογοδοτεί σε κανέναν υποχρεωτικά, ούτε το φοιτητικό σώμα μπορεί να τον τιμωρήσει με τη μη επανεκλογή του, αφού αντικειμενικά δε μπορεί να κανείς να εκλεγεί παραπάνω από μια φορά σε τέσσερα έτη φοίτησης, εκτός κι αν γίνει επαγγελματίας του είδους. Μάλιστα σε συνδυασμό με το συνήγορο του φοιτητή, ο θεσμός του μονοπρόσωπου αντιπροσώπου των φοιτητών οδηγεί σταδιακά στην απαξίωση των συλλογικών διαδικασιών και στην αποσύνδεση των πανεπιστημίων από το κεντρικοπολιτικό φαινόμενο. Αυτό σημαίνει ότι ο μέσος φοιτητής είτε δεν θα πολιτικοποιείται είτε θα πρέπει υποχρεωτικά να ενταχθεί σε κάποιο κόμμα ή κάποιο συνδικάτο, που όπως έχουν τα πράγματα σήμερα, δεν θα είναι κομματικά ανεξάρτητο. (7) τον καθορισμό των στόχων του πανεπιστημίου από το Υπουργείο Παιδείας ανά τετραετία εφόσον αυτή η αρμοδιότητα δεν οριοθετηθεί. Ειδάλλως, μελλοντικά με βάση αυτήν την διάταξη μπορεί να καταλυθεί ακόμα κι η ακαδημαϊκή ελευθερία, που τόσο πανηγυρικά διακηρύττει το υπάρχον νομοθέτημα. (8) την χρηματοδότηση των πανεπιστημίων με κριτήριο τον αριθμό των φοιτητών και την πορεία της επαγγελματικής ένταξης των αποφοίτων τους. Αυτό θα οδηγήσει στη μείωση των εισακτέων και σύντομα οι μαθητές της επαρχίας και εκείνοι που δεν έχουν οικονομική δυνατότητα να προσφύγουν στην παραπαιδεία θα κληθούν να εργαστούν από τα 18 τους έτη υπό τις σημερινές γνωστές συνθήκες εργασίας, με αποτέλεσμα φωτισμένα μυαλά να αποκλειστούν. Από την άλλη, ακαδημαϊκά τμήματα που προσφέρουν προηγμένη τεχνογνωσία, θα υποχρηματοδοτούνται όσο στην Ελλάδα δεν θα υπάρχουν αντίστοιχες βιομηχανίες, όπως αεροναυτική ή πυρηνική. Και τα δύο αυτά μέτρα ωθούν τους Έλληνες νέους στο εξωτερικό για μια αξιοπρεπέστερη ζωή με καλύτερες δυνατότητες εκπαίδευσης. (9) την Αρχή Διασφάλισης Ποιότητας, η οποία –αν κρίνουμε από το συνήθως συμβαίνον- θα ελέγχεται από τα κοινοβουλευτικά κόμματα και θα χρηματοδοτείται αδρά για να ανακηρύττει τα πανεπιστήμια σε «κέντρα αριστείας».

-Φοβάμαι (1) την δυνατότητα συγχώνευσης ιδρυμάτων και σχολών για «εκπαιδευτικούς», «επιστημονικούς» και «οικονομικούς» λόγους πριν καθοριστούν συγκεκριμένα οι έννοιες των όρων αυτών. (2) τη σκοπιμότητα της εκλογής «εξωτερικών» μελών στο συμβούλιο. (3) την επιλογή, έπειτα από διεθνή πρόσκληση, των υποψηφίων πρυτάνεων μεταξύ αυτών που έχουν τα περισσότερα προσόντα, διότι νομίζουμε ότι έτσι θα δίνονται λιγότερες ευκαιρίες στην Ελλάδα για διάκριση των Ελλήνων καθηγητών, ενώ παράλληλα θα πληρώνει το ελληνικό πανεπιστήμιο μισθούς σε αλλοδαπούς για να εποπτεύουν απλά τους υπόλοιπους καθηγητές. (4) τη σύσταση της μονάδας για την διασφάλιση της ποιότητας από μέλη του συμβουλίου, που θα λειτουργεί με βάση τα διεθνή και ευρωπαϊκά δεδομένα. Μήπως αυτό σημαίνει ότι τα εξωτερικά μέλη του συμβουλίου, που ταυτόχρονα μπορεί να έχουν σχέση με τους χορηγούς του πανεπιστημίου, μπορούν να αλλάξουν ριζικά το πρόγραμμα σπουδών –ακόμα και σε βάρος της επιστήμης- προκειμένου προσαρμόσουν στα δεδομένα της επιχείρησης του χορηγού; Για παράδειγμα, πως θα αξιολογείται η στάση καθηγητή γεωπονικής κατά των μεταλλαγμένων τροφίμων, όταν χορηγός της γεωπονικής γίνει μια μεγάλη πολυεθνική εταιρία παραγωγής μεταλλαγμένων και μέλη του συμβουλίου υπάλληλοί της, τη στιγμή που σταδιακά νομιμοποιούνται τα μεταλλαγμένα από το Ευρωπαϊκό Κοινοτικό Δίκαιο; (5) την αξιολόγηση καθηγητών από καθηγητές άλλων ιδρυμάτων διότι πιθανώς θα οδηγήσει στο μαρασμό των περιφερειακών μιας και οι καθηγητές των κεντρικών ιδρυμάτων μπορούν να βαθμολογούν υψηλότερα τους καθηγητές των περιφερειακών που θα προτείνουν στους φοιτητές τους το πανεπιστημιακό σύγγραμμα των πρώτων. (6) την επέκταση των διαθέσιμων ετών για όσους αποδεδειγμένα εργάζονται, διότι ένας ευκατάστατος φοιτητής μπορεί να ασφαλιστεί εικονικά χωρίς να εργάζεται, ενώ ένας φτωχότερος μπορεί να εργάζεται ανασφάλιστος και ως εκ τούτου να μην αποδεικνύεται κάπως ότι εργάζεται. (7) την ηλεκτρονική διεξαγωγή φοιτητικών εκλογών διότι δεν καταλάβαμε ποιος θα αναλαμβάνει στο εξής την διοργάνωσή τους και ποιος την χρηματοδότηση όλου αυτού του συστήματος που αποτελεί δαπάνη αμφιβόλου σκοπιμότητας. (8) την υποχρέωση της βιβλιοθήκης σε παροχές που δεν είχε ούτε σε περιόδους οικονομικής ευημερίας, τη στιγμή που θα μειώνεται η κρατική χρηματοδότηση σε σχολές που δεν αξιολογούνται ως σύμφωνες με τα «θέλω» της αγοράς εργασίας σε μια περίοδο που η ανεργία πλησιάζει το 20% του πληθυσμού. Μήπως αυτό το μέτρο εξωθεί τα πανεπιστήμια –που ακόμη δεν έψαξαν- στην εύρεση χορηγών και πόσο θετικό μπορεί αυτό να εξελιχθεί για τους φοιτητές και την ελληνική κοινωνία με βάση τις παραπάνω παρατηρήσεις μας;

Κατά τα λοιπά θεωρώ απαράδεκτη την ψήφιση ενός τέτοιου νομοθετήματος σε μια περίοδο που τα πανεπιστήμια ήταν κλειστά και ότι ο δημόσιος διάλογος που διεξήχθη δεν ήταν αυτός που αρμόζει σε μια δημοκρατική κυβέρνηση μιας και σύμφωνα με έγκυρο δημοσίευμα της εφημερίδας «ΤΟ ΒΗΜΑ», το νομοσχέδιο δημιουργήθηκε περισσότερο σε κλειστά γεύματα μεταξύ πολιτικών και καθηγητών, παρά σε ανοιχτή συζήτηση με τα συλλογικά όργανα της εκπαιδευτικής κοινότητας. Μοιάζει ο νόμος να αφουγκράζεται περισσότερο κομματικά και επιχειρηματικά συμφέροντα παρά τις ανάγκες των φοιτητών και της κοινωνίας. Τέλος, καλό θα ήταν η τωρινή και η επόμενη ηγεσία του υπουργείου Παιδείας να ψάξει τα αίτια της κατάντιας των ελληνικών πανεπιστημίων πρώτα στα γραφεία των κομμάτων και ύστερα στην ελλιπή «διεθνοποίηση» των ιδρυμάτων μας.

Παρακαλώ να διαβαστεί με προσοχή το άρθρο αυτό γιατί ακόμη και την ύστατη στιγμή μπορεί η πολιτική ηγεσία να κατανοήσει ότι εδώ δεν παίζουμε μπρα-ντε-φερ μεταξύ φοιτητών και κομμάτων, αλλά θίγεται ανεπανόρθωτα η προοπτική της νέας γενιάς και της χώρας μας. Κανείς δεν θέλει «κλειστά» τα πανεπιστήμια, αλλά όλοι θέλουμε «ανοιχτά» τα Υπουργεία.

Στέλιος Τσέβας
Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2011

Κλειστή η Νομική ΔΠΘ!!!!!!!!!!!!!!

videoΜετά τη Γενική Συνέλευση Συλλόγου Φοιτητών "Κώστας Βάρναλης" στις 9-9-2011 αποφασίστηκε οτι η Νομική Δημοκριτείου Πανεπιστημιού Θράκης τελεί υπο κατάληψη μέχρι τις 15 του μήνα.
Υπήρξε μεγάλη κινητοποίηση απο όλες τις παρατάξεις , με το Ενωτικό Πλαίσιο ΑΡΕΝ-ΕΑΑΚ-Αυτόνομα Σχήματα να κερδίζει 262 ψήφους... Στα αξιοσημείωτα της συνέλευσης αξίζει να προστεθεί το γεγονός οτι στελέχη παρατάξεων της ΠΑΣΠ και της ΔΑΠ, στήριξαν το ενωτικό πλαίσιο, όπως επίσης και η ένταση που υπήρχε σε όλη τη συνέλευση. Τα πνεύματα άναψαν, όταν ... γνωστοί αργοπορημένοι προσπάθησαν να εισέλθουν στην ψηφοφορία μετα το κλείσιμο των πορτών στο αμφιθέατρο για την έναρξη της ψηφοφορίας... Εν τέλει μετα απο μια μικρή ανταλλαγή ... απόψεων το ζήτημα έληξε και ξεκίνησε κανονικά η ψηφοφορία..
Οι ορδές της τελευταίας στιγμής αυτή τη φορά δεν μπόρεσαν να δώσουν στην παράταξη της ΔΑΠ τη νίκη καθώς συγκέντρωσε 245 ψήφους...
Κατα τα λοιπά η ΠΑΣΠ συγκέντρωσε μόλις 61 ψήφους, κυρίως λόγω του αγωνιστικού κλίματος και της συσπείρωσης που υπήρξε στον χώρο της ευρύτερης Αριστεράς για να γίνει κατάληψη... Άγνωστο το νούμερο που συγκέντρωσε το Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών, καθώς μέσα στον πανζουρλισμό που γινόταν στο αμφιθέατρο,όπως βλέπετε και στο βίντεο ήταν αδύνατο να καταλάβει κανείς τι γίνεται...
Ο Σύλλογος Φοιτητών Νομικής με μαζικότατη προσέλευση στάθηκε στο ύψος του!
Σ.Π
Σάββατο, 3 Σεπτεμβρίου 2011

12 Αργύρια


Με μεγάλη μου έκπληξη έλαβα μια επιστολή απ'το ΠΑΣΟΚ, για την πληρωμή της ετήσιας συνδρομής στο κίνημα. Νομίζω οτι το κείμενο που εστάλη σε εμένα και σε πολλούς άλλους, που υπογράφει ο Μιχάλης Καρχιμάκης, αξίζει μελέτης....
Το κείμενο έχει ώς εξής:

Η μεγάλη δύναμη του ΠΑΣΟΚ, από την ημέρα της ίδρυσής του, ήταν και παραμένει η βάση του. Τα μέλη και οι φίλοι του. Οι εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που πιστεύουν και στηρίζουν το όραμα της Αλλαγήςτης Ελλάδας. Οι εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που πιστεύουν και στηρίζουν τη μεγάλη προσπάθεια του Προέδρου μας και Πρωθυπουργού της χώρας Γιώργου Παπανδρέου να σώσει τη χώρα από την χρεοκοπία και να την αλλάξει ριζικά, διασφαλίζοντας ότι δεν θα βρεθούμε ποτέ ξανά, στην κατάσταση που μας οδήγησαν οι εγκληματικές πολιτικές της Νέας Δημοκρατίας.
Σε αυτή τη δύσκολη μάχη για τη χώρα, το οργανωμένο ΠΑΣΟΚ έχει ήδη πάρει θέση στην πρώτη γραμμή. Συμπορεύεται και ενισχύει την προσπάθεια της κυβέρνησής μας να ξαναδώσει προοπτική στη χώρα και στους πολίτες. Να διασφαλίσει ένα δίκαιο και αξιοπρεπές αύριο στις γενιές που έρχονται.
Σε αυτή τη δύσκολη μάχη, το ΠΑΣΟΚ οφείλει να παρουσιαστεί πιο ενωμένο και πιο δυνατό από ποτέ. Σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία, όλοι μας οφείλουμε να συμβάλουμε στην πολιτική και οικονομική ισχύ των Οργανώσεων και των Οργάνων του Κινήματος.
Το 2009, εκδόθηκε για πρώτη φορά η νέα μόνιμη Κάρτα Μέλους και Φίλου του ΠΑΣΟΚ. Κάθε χρόνο η κάρτα ανανεώνεται, μέσω της καταβολής της ετήσιας συνδρομής που αναλογεί στα μέλη και τους φίλους του Κινήματός μας.
Εδώ και αρκετές μέρες έχει ξεκινήσει η διαδικασία για την ανανέωση της Κάρτας. Η διαδικασία αυτή δεν είναι απλά μια οικονομική ενέργεια. Είναι πρωτίστως μια ενέργεια πολιτική. Μια πράξη μέσω της οποία επιβεβαιώνονται οι άρρηκτοι θεσμοί των μελών και των φίλων με το Κίνημά μας.
Γνωρίζουμε τη δυσκολία της οικονομικής συγκυρίας.
Γνωρίζω επίσης ότι πολλοί από εμάς που πόνεσαν, αγωνίστηκαν και πρόσφεραν στη μεγάλη μας παράταξη, κάποια στιγμή αισθάνθηκαν απογοήτευση και πικρία.
Τώρα όμως είναι η ώρα της Πατρίδας.
Τώρα, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη στιγμή, η συνεισφορά σου είναι πιο αναγκαία από ποτέ.
Η ανανέωση της Κάρτας μέλους-φίλου έχει ουσιαστική αλλά και συμβολική αξία.
Για το λόγο αυτό θέλω να σου ζητήσω να ανανεώσεις ή να αποκτήσεις την κάρτα μέλους-φίλου και έτσι να δώσεις και εσύ δύναμη στο Κίνημά μας.
Η ετήσια συνδρομή σου διασφαλίζει την οικονομική αυτοδυναμία της Τοπικής Οργάνωσης σου και της Νομαρχιακής Επιτροπής και επιβεβαιώνει τους άρρηκτους δεσμούς με το Κίνημα μας.
Με συντροφικούς
χαιρετισμούς
Μιχάλης Καρχιμάκης
Κι ακολουθεί ένας τιμοκατάλογος...




Αγαπητέ κύριε Καρχιμάκη, κύριε Παπανδρέου, Αγαπητό ΠΑΣΟΚ,

παίρνω την πρωτοβουλία, αντί να σας στείλω τα 12 ευρώ που μου ζητάτε, ώς ετήσια συνδρομή, για να ανανεώσω "τον άρρηκτο δεσμό με το Κίνημά σας", να σας στείλω κάτι πιο χρήσιμο.Δράττομαι της ευκαιρίας που παρουσιάζεται με την ιστορική ημερομηνία να σας στείλω μια επιστολή.Επιλέγω αυτήν την ημερομηνία γιατί έχει έναν έντονο συμβολισμό.Γιατι για πρώτη φορά η τρίτη Σεπτεμβρίου δε θα είναι γενέθλια του ΠαΣοΚ, αλλά μνημόσυνο... Καθώς το κίνημα πλέον είναι νεκρό.... Μια επιστολή, για τους λόγους που δέν προτίθεμαι να ανανεώσω τη συνδρομή με το Κίνημά σας. Θα συμφωνήσω με τον κ. Καρχιμάκη. Η δύναμη του ΠΑΣΟΚ ήταν η βάση του. Όμως ταυτόχρονα θα διαφωνήσω. Τώρα πια δέν είναι, δεν παραμένει όπως λέτε. Γιατί πολύ απλά δεν έχει δύναμη. Γιατι οι πολιτικές της κυβέρνησης ήρθαν σε τόσο ευθεία σύγκρουση με τη βάση του ΠΑΣΟΚ, και με τον ελληνικό λαό, που το ΠΑΣΟΚ, δικαίως, άν δέν αλλάξει ρότα, δε θα ξαναδεί θεού πρόσωπο. Οι"εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες που στηρίζουν το όραμα της Αλλαγής" όπως το οραματίζεται ο Πρωθυπουργός, δέν είναι τίποτα άλλο, απο ένα θλιβερό αποκύημα της φαντασίας σας. Οι εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες όντως υπάρχουν, αλλα πιά δέν είναι με το μέρος σας. Είναι αυτοί που συγκεντρώθηκαν στο Σύνταγμα και σας μούντζωναν χειροπόδαρα, είναι αυτοί που τους ωθήσατε στο σημείο να σας βρίζουν, να σας προπηλακίζουν και να σας γιαουρτώνουν. Είναι θλιβερά φαινόμενα, είναι αποδοκιμαστέα, όμως η εγκληματική πολιτική της κυβέρνησης που τόσο πρόθυμα στηρίζει , αυτό το διαστρεβλωμένο απολειφάδι του ΠΑΣΟΚ, που εσείς θέλετε να αποκαλείτε κίνημα, είναι αυτή που προκαλεί και συνάμα δικαιολογεί τέτοια φαινόμενα.

Ποίος σας πιστεύει πιά; Λέτε στην επιστολή σας οτι θα σωθεί η χώρα απ'τη χρεωκοπία.Λυπάμαι που θα σας απογοητεύσω αλλά για άλλη μια φορά τρέφετε αυταπάτες. Το μόνο που καταφέραμε με αυτό το επονείδιστο κείμενο υποτέλειας του μεσοπρόθεσμου, ήταν να επιβραδύνουμε τη χρεωκοπία, τόσο ώστε οι πιστωτές μας, να ξεφορτωθούν τα ομόλογά μας. Αυτό που καταφέραμε ήταν να κάνουμε την Ελλάδα προτεκτοράτο, και να ξεπουλήσουμε τον όποιο εναπομείναντα δημόσιο πλούτο. Για να χρησιμοποιήσω και την ορολογία σας, αυτό που καταφέρατε ήταν να στερήσετε"ένα δίκαιο και αξιοπρεπές αύριο". Γιατί οι έννοιες δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια είναι προκλητικά απούσες απο το μεσοπρόθεσμο και απο την όλη πολιτική που ακολουθεί το ΠΑΣΟΚ.

Λέτε επίσης οτι "το οργανωμένο ΠΑΣΟΚ έχει πάρει θέση στην πρώτη γραμμή". Άν εννοείτε ώς ΠΑΣΟΚ, μια χούφτα ανθρώπους που συνεδριάζει ιγκόγκνιτο με κλειστές πόρτες για να μήν τους πάρουν πρέφα και τους γιαουρτώσουν, τότε ναί! Αυτό το ΠΑΣΟΚ είναι στην πρώτη γραμμή και στηρίζει την κυβέρνηση. Αυτό που όμως έπρεπε να είναι και ήταν κάποτε το ΠΑΣΟΚ, είναι ο λαός, ο φτωχός κοσμάκης, που είναι απ'εξω απ'τις συνέδριάσεις των "ηρώων" της πρώτης γραμμής, και φωνάζει για την προδοσία. Γιατί είναι προδοσία, αυτό που διαπράττετε. Αφενός γιατί ώς κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ πρόδωσε και ξεπούλησε το λαό και τη χώρα κι αφετέρου το ΠΑΣΟΚ ώς κίνημα, που αντί να αντιδράσει σε αυτήν την άκρως αντίθετη με την ιδεολογία του κινήματος πολιτική, θεωρεί τον Πρωθυπουργό ώς άλλο Λεωνίδα, και τους 154 του ώς άλλους 300.

Δεν είναι έτσι! Οι ήρωες πεθαίνουν για το καλό των επόμενων γενεών. Και εσείς όχι μόνο δεν το κάνατε, αλλα φροντίσατε να μην μπορέσουμε ποτέ να σηκώσουμε κεφάλι. Και γι'αυτό κύριε Καρχιμάκη, δεν αισθάνομαι "απογοήτευση και πικρία".Αισθάνομαι οργή, αισθάνομαι αγανάκτηση που στερείτε το δικαίωμα απ'τη γενιά μου να μπορέσει να ζήσει η ίδια με αξιοπρέπεια και να είναι σε θέση να παράσχει ένα κόσμο βιώσιμο στα παιδιά της.

Τώρα πιά είστε ένα κόμμα απομονωμένο απ'την κοινωνία,αποδοκιμασμένο απ'το λαό και τον κόσμο της δουλειάς,ένα κόμμα που φοβάται να καλέσει τους αντιφρονούντες συντρόφους στις συνελεύσεις μήπως και χαλάσει το κλίμα που έχουν στήσει οι "ήρωες". Όσο το ΠΑΣΟΚ και η νεολαία ΠΑΣΟΚ δε διαχωρίζουν τη θέση τους απ' το έγκλημα που διαπράττεται, τόσο επιταχύνεται ο πολιτικός θάνατος του κινήματος. Γιατί ο ρόλος των οργάνων, των νομαρχιακών και των νεολαιών, είναι όταν το κόμμα ξεστρατίζει απ'αυτό που έπρεπε να είναι, να το επαναφέρουν στην τάξη. Το ΠΑΣΟΚ αυτή τη στιγμή δέν υπακούει στη λαϊκή του εντολή. Σκύβει πειθήνια το κεφάλι στις τράπεζες, στη Μέρκελ και στους οίκους αξιολόγησης.

Σε αυτό το ΠΑΣΟΚ , αρνούμαι να δώσω 12 Ευρώ, αλλα κυρίως αρνούμαι να δώσω την πίστη μου, την ψήφο μου και την ψυχή μου. Κύριε Καρχιμάκη λυπάμαι, αλλά δεν προτίθεμαι να ανανεώσω τη συνδρομή μου, και σας δηλώνω ρητά ότι αποδέχομαι τις όποιες επακόλουθες συνέπειες. Το ΠαΣοΚ έχω πάψει προ πολλού να το θεωρώ σοσιαλιστικό κίνημα.Αρνούμαι να συμφωνήσω με ένα κόμμα που λογοδοτεί στις τράπεζες,με ένα κόμμα που κυνηγά τον εργαζόμενο, που καταργεί το άσυλο και ξεπουλάει τα πανεπιστήμια,που επιβάλλει χουντική καταστολη, και διαλύει κάθε σχέση εμπιστοσύνης με το λαό. Η μή-ανανέωση της συνδρομής μου "είναι πρωτίστως μια ενέργεια πολιτική" .Είναι μια ενέργεια πατριωτική και συνάμα σκληρή, γιατί αποδέχομαι πώς όλα αυτά στα οποία πίστεψα, ήταν ένα ψέμα, γιατί αποδέχομαι οτι το ΠΑΣΟΚ σαν φορέας αλλαγής, προόδου και αναδιανομής, όπως διακηρύττεται στην διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη είναι πια μια ουτοπία.

Η φοιτητές και οι εργαζόμενοι πρέπει να πολεμήσουν με νύχια και με δόντια κόντρα σε αυτήν την τυχοδιωκτική φριντμανιστική πολιτική που εφαρμόζετε. Είστε άξιοι συνεχιστές του Καραμανλή, της ζαρντινιέρας και της ασύμμετρης απειλής.

Κλείνοντας, θα ήθελα να διαπιστώσω και να χαιρετήσω την δήλωση του πρωθυπουργού μετά τις Βρυξέλλες που είπε πως κινηθήκαμε βάσει σχεδίου. Το σχέδιο το είχε καταστρώσει ο Παπακωνσταντίνου, λέγοντας ότι η Ελλάδα είναι ένας Τιτανικός. Αυτό ήταν το σχέδιο. Χώσαμε τους πλούσιους στις σωσίβιες λέμβους, αφήσαμε τους φτωχούς να πνιγούν, και το καράβι να βυθιστεί.. Μόνο που ο καπετάνιος είχε τοτε το θάρρος να πάει μαζί με το καράβι…

Ντροπή σας πρώην σύντροφοι που ξεπουλήσατε το όραμα της 3ης του Σεπτέμβρη.

Είστε υπόλογοι απέναντι στην κοινωνία, αλλά κυρίως είστε υπόλογοι απέναντι στα παιδιά σας. Δεν μπορώ να πώ κάτι περισσότερο, παρα μόνο οτι θα σας κρίνει η ιστορία... Και οτι δέν θα είναι όσο απαλή μαζί σας όσο η αργυρώνητη ζώνη των ειδήσεων των 8.

Με οργή και αγανάκτιση,

Σπύρος Παπαδάς

Υ.Γ Θεωρώ εμαυτόν προ πολλού διαγεγραμμένο. Παρ'ολα αυτά θα σας ήμουν υπόχρεος άν με διαγράφατε, γιατί πλέον το να είσαι ΠΑΣΟΚος είναι ρετσινιά έτσι όπως καταντήσατε το κόμμα.

4 Χρόνια Fast-Thoughtάδικο

Πρωτοσέλιδα

Αναγνώστες

ELSA Magazine

Χαθηκες????Το Ψαχτηρι μας

Facebook Page

Κυβέρνηση Παπαδήμου

Follow by Email

Κατεβάστε το Περιοδικό!

Προσθέστε μας!

ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΑΥΤO

ΤΟ ΠΛΗΚΤΡΟ

ΘΑ ΜΠΕΙ ΤΟ ΣΗΜΑ ΜΟΥ
ΣΤΟ BLOG ΣΑΣ
spitsos

Δεν ξεχνω τον Αλεξη

Δεν ξεχνω τον Αλεξη,δε συγχωρω τους δολοφονους,δεν τους χαριζω το ασυλο μου,δεν τους χαριζω τη ζωη,ουτε το μεροκαματο μου.Ο Αλεξανδρος Γρηγοροπουλος ζει,οπως θα συνεχισει να ζει και ο Τεμπονερα,και ο Πετρουλας και ο Λαμπρακης.Ζουν και θα ζουν οσο θα υπαρχουν ανθρωποι να αγωνιζονται στη μνημη τους.

Για ποιο λογο ψηφιζετε το κομμα σας

Θα βγούμε απ'την κρίση

Ποια εφημεριδα διαβάζετε

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Μετρητης Επισκεπτων

Προβολές τελευταίου μήνα

Αρχισυντάκτης

Η φωτογραφία μου
Τηρούμε απαρέγκλιτα την αρχή της επωνυμίας. Κάθε συντάκτης είναι υπεύθυνος για το άρθρο που υπογράφει.

Αρχειοθήκη ιστολογίου