Κυριακή, 24 Ιουλίου 2011

ΙΣΤΟΡΙΚΟ 2011

Χρεωκοπία,Μνημόνιο,ΔΝΤ,Σχέδιο Μάρσαλ,Μέρκελ,Παπανδρέου,Μεσοπρόθεσμο!Μερικές από τις λέξεις-κλειδιά,που προσωπικά,με εκνευρίζουν αφάνταστα και μου προκαλούν αβεβαιότητα για το τί μέλλει γεννέσθαι!Λογική συνέπεια των πραγμάτων:Οι Αγανακτισμένοι!Την Πέμπτη το ΠΑΣΟΚ πέτυχε μια ιστορική-κομματική θα έλεγα-νίκη για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους!Όπως εμφανώς τόνισε και ο Παπανδρέου,΄΄η αξιωματική αντιπολίτευση έχασε μία ιστορική ευκαιρία΄΄!Ας αναλογιστούμε,λοιπόν,αυτήν την ευκαιρία,την παράταση χρόνου που δόθηκε στην Ελλάδα.Μήπως τελικά αυτή η επιμήκυνση χρόνου εξόφλησης του χρέους ήταν,ούτως ή άλλως,φυσική συνέπεια των πραγμάτων;Αν δεν ανήκαμε στην Ευρωπαική Ένωση,το μόνο σίγουρο θα ήταν η άμεση χρεωκοπία!Επιστροφή στη δραχμή,υποτίμηση και το θέμα θεωρείται λήξαν!Αλλά πριν χρόνια,κάναμε ένα μεγάλο και αφελές λάθος:Μπήκαμε σε αυτήν την κοινότητα χωρών που αποκαλούν Ευρωπαική Ένωση!Ας ευχαριστήσουμε για αυτό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή,που εκείνη την ημέρα υπέγραφε παράλληλα τη δέσμευση της Ελλάδας και την υπακοή της στο Γαλλο-Γερμανικό άξονα!Δεν αποδοκιμάζω τα οφέλη,τα οποία αποκτήσαμε από αυτήν τη συνεργασία αλλά,όπως είπε και ο Τρισέ:΄΄οι χώρες του ΕΥΡΩ δε χρεωκοπούν΄΄!Αυτό είναι το εγωιστικό ευρωπαικό μήνυμα που πέρασε σε όλες τις χώρες που βρίσκονται στο χείλος της χρεωκοπίας(βλέπε Ελλάδα,Ισπανία,Ιταλία).Το Μεσοπρόθεσμο,πλέον,έγινε Μακροπρόθεσμο!Με λίγα λόγια,αλοίμονο σε μας τους νέους!

Η ανάσα ανακούφισης,βέβαια,είναι,ότι,αμέσως μετά τη συνεδρίαση στις Βρυξέλλες,παρατηρήθηκε άνοδος στο Χρηματιστήριο Αθηνών και τα spreads μειώθηκαν σημαντικά!Σανίδα σωτηρίας για μας,αφού πολλοί θα θελήσουν να παίξουν σε αυτό το ΄΄τρενάκι του τρόμου΄΄,που λέγεται Χρηματιστήριο Αθηνών!Η πίεση από τους Ευρωπαίους θα είναι ασφυκτική,αφού περιμένουν από εμάς συνέπεια,πειθαρχία και τήρηση του Μεσοπρόθεσμου!Αυτό συνεπάγεται,ότι το κύμα του Μεσοπρόθεσμου,κοινώς,΄΄θα μας πνίξει΄΄!Μακάρι να μπορέσουμε και αυτά τα δις που υποσχεθήκαμε,να τα επιστρέψουμε μέχρι το 2020,γιατί μας βλέπω να ζητάμε και από το τότε ΔΝΤ ακόμα μία παράταση!

Και θέλω να τελειώσω με μία φράση του Καρατζαφέρη:΄΄ξεγλιστρίσαμε βελούδινα΄΄!Αν και ο ρήτορας προσωπικά αδιάφορος,το ρητό σοφό!

Γεωργία Μανιταρά

Φοιτήτρια Νομικής ΔΠΘ

Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2011

Ελλάδα: Μια ζωή πληρώνω.....


Όπως έλεγε ο Καρλ Μαρξ, τα ιστορικά γεγονότα επαναλαμβάνονται, την πρώτη φορά ως τραγωδία και τη δεύτερη ως φάρσα. Δεν γνωρίζω αν όντως η ιστορία διαγράφει ένα κυκλικό σχήμα, πάντως το σίγουρο είναι πως οι καταστάσεις που βιώνουμε σήμερα ομοιάζουν σημαντικά με το παρελθόν, δημιουργώντας την εντύπωση της επανεμφάνισης γνώριμων συνθηκών μέσα στους αιώνες. Η παρεμβατικότητα των ξένων δυνάμεων στην οικονομική ζωή της Ελλάδος δεν αποτελεί πρωτοτυπία του σήμερα, αλλά αντίθετα έχει αναχθεί σε συνεπή τακτική του δυτικοευρωπαϊκού μπλοκ. Ούτε, βέβαια, η απογοήτευση –εκ μέρους των πολιτών προς τα κόμματα- και η αβεβαιότητα για το προσωπικό τους μέλλον, αλλά και για αυτό της ίδιας τους της χώρας αποτελούν πρωτόγνωρα συναισθήματα. Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα με τη σειρά κάνοντας ένα ταξίδι στις μαύρες σελίδες της οικονομικής ιστορίας μας. Το 1828 υπογράφεται η Συνθήκη του Λονδίνου, δια της οποίας αναγνωρίζεται το ελληνικό κράτος ως αυτοτελές, με το όνομα ΄΄Βασίλειον της Ελλάδος΄΄. Το τραγελαφικό της υπόθεσης είναι πως για πρώτη φορά στα ιστορικά χρονικά ένα κράτος δεσμεύεται για δάνεια που είχε συνάψει πριν την ανασύστασή του . Συγκεκριμένα, η Ελλάδα είχε αρχίσει να δέχεται δάνεια από τράπεζες του Λονδίνου κατά το 1824-1826, και μη δυνάμενη να τα αποπληρώσει, η τότε κυβέρνηση κηρύσσει πτώχευση. Στα χρόνια της βασιλείας του Όθωνα η χώρα μας συνάπτει ,μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, αλλεπάλληλα δάνεια συνολικού ύψους 60.000.000 γαλλικών φράγκων. Αυτή τη φορά στο παιχνίδι της οικονομικής στήριξης της Ελλάδος μπαίνουν πλην της Αγγλίας, η Γαλλία και η Ρωσία, οι οποίες είχαν το ρόλο του εγγυητή. Κατάληξη της οικονομικής πολιτικής του Όθωνα ήταν η δημιουργία υπερτριπλάσιου χρέους σε σχέση με αυτά που λογιστικά είχε επωφεληθεί από τον δανεισμό. Η χρεοκοπία δε θα αργήσει να έρθει και μέσα σε ένα διάστημα μικρότερο των είκοσι ετών η Ελλάδα κηρύσσει για δεύτερη φορά πτώχευση. Το 1880 αναλαμβάνει πρωθυπουργός της χώρας ο Χαρίλαος Τρικούπης, ένας βρετανοτραφής, φιλόδοξος πολιτικός που παρά το εκσυγχρονιστικό του έργο και την θεσμική αναβάθμιση της Ελλάδος, γίνεται διάσημος για τη δήλωση που φέρεται να έκανε στη Βουλή με περιεχόμενο το ΄΄δυστυχώς επτωχεύσαμεν΄΄. Ίσως εύλογα υποστηρίχθηκε από τον λαϊκιστή και ορκισμένο πολιτικό του εχθρό Θεόδωρο Δηλιγιάννη πως η πολιτική της κυβέρνησης Τρικούπη ήταν η μοναδική υπεύθυνη για την κάκιστη κατάσταση του δημοσίου ταμείου, το οποίο άδειαζε συνεχώς. Δε θα μπορούσαμε, ωστόσο, να παραβλέψουμε το κοινωνικού προσανατολισμού έργο του, στα πλαίσια του οποίου ιδρύονται για πρώτη φορά τεχνικές σχολές, κατασκευάζεται ένα ολοκληρωμένο σιδηροδρομικό και οδικό δίκτυο και πραγματοποιείται η διάνοιξη της διώρυγας της Κορίνθου. Βέβαια, το μείζονος εμπορικής σημασίας αναπτυξιακό του πρόγραμμα χρειαζόταν χρήματα, τα οποία δε διέθετε η Ελλάδα. Έτσι, η κυβέρνηση λαμβάνει δύο μεγάλα δάνεια για την αποπληρωμή των οποίων υιοθετείται για τρίτη φορά η ΄΄πολιτική΄΄ της πτώχευσης. Η κρίση τελικά αντιμετωπίσθηκε με εσωτερικό αναγκαστικό δανεισμό (διχοτόμιση της δραχμής), αλλά ο Τρικούπης δίχως την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού, χάνει τις εκλογές του 1895. Στην περίοδο που ακολουθεί, μόνον ως ευοίωνο δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί το μέλλον της Ελλάδος. Ο Θ. Δηλιγιάννης ως πρωθυπουργός της Χώρας, την οδηγεί στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, από τον οποίο βγήκε εξαθλιωμένη οικονομικά, καθώς έπρεπε να καταβάλει υψηλότατη πολεμική αποζημίωση στη γείτονα χώρα. Επιστρέφοντας στο σήμερα, δεν πιστεύω ότι η κατάσταση διαφοροποιείται σημαντικά. Η χώρα μας -σαν να την κατατρέχει μια αιώνια κατάρα- εξακολουθεί να λαμβάνει δάνεια τα οποία δε δύναται να αποπληρώσει. Μόνο που υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά. Το ευρώ, σε αντιδιαστολή προς τη δραχμή, είναι ανεπίδεκτο υποτίμησης και η ιδέα της εξόδου από την ευρωζώνη δεν προσιδιάζει σε καμία περίπτωση με μια πολιτική εσωτερικού αναγκαστικού δανεισμού, η οποία κατά το παρελθόν αποδείχθηκε ως ρεαλιστική οικονομική επιλογή. Από την άλλη πλευρά, η απαξίωση όχι μόνο προς τα κόμματα εξουσίας, αλλά προς ολόκληρη την έκφανση των πολιτικών θεσμών, μεγιστοποιεί το ήδη υπάρχον πρόβλημα και σε συνδυασμό με την υπεροψία, τον λαϊκισμό και την έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ πολιτικών και πολίτη, ΄΄παράγουν΄΄ τους απανταχού αγανακτισμένους. Το μόνο σίγουρο είναι πως προβλέψεις περί της ιστορικής μας τύχης δε χωρούν. Αν όμως επαληθευτεί ο νομοτελειακός κανόνας του Μαρξ, σχετικά με την επανάληψη της ιστορίας, θα πρέπει να περιμένουμε γύρω στα 16 χρόνια. Τόσο ήταν το χρονικό διάστημα από την πτώχευση του 1894 μέχρι το 1910, οπότε και εξελέγη για πρώτη φορά πρωθυπουργός της Ελλάδος ο Ελευθέριος Βενιζέλος -αυτή η πολιτική ιδιοφυΐα που δημιούργησε το όραμα της Νέας Ελλάδας, όχι μόνο στο πλαίσιο της εξωτερικής αλλά και της εσωτερικής πολιτικής, συσπειρώνοντας τον κοινωνικό ιστό-. Ας μην περιμένουμε όμως καρτερικά και χαρακτηριζόμενοι από αδράνεια και κομφορμισμό την έλευση κάποιου πολιτικού-μεσσία, σαν τους θρησκόληπτους που αναμένουν τη επίλυση όλων των προβλημάτων της κοινωνίας μας από υπερβατικές προσωπικότητες. Ας προσανατολίσουμε τη σκέψη μας περισσότερο ανθρωποκεντρικά. Εμείς καθορίζουμε τις προσωπικές μας τύχες… και κάποιοι από εμάς θα καθορίσουν και την τύχη της χώρας μας. Ας μας βρει σαν έτοιμους από καιρό εκείνη η ώρα της εκ θεμελίων επανασύστασης του ελληνικού κράτους.

Αλέξανδρος Χαρατσής

Φοιτητής Νομικής ΔΠΘ

Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2011

Όσο και να με ΠΟΝΑΤΕ, εγώ θα είμαι ΕΚΕΙ!


Αναδημοσίευση απο εδώ (καίτοι ανυπόγραφο,κάνουμε μια εξαίρεση το δημοσιεύουμε γιατί είναι ωραίο σαν κείμενο)

Δυο μέρες με πόνεσες, με χτύπησες, με έκανες να κλάψω από τα δακρυγόνα σου...
Δυο μέρες με δηλητηρίασες με τον καρκίνο που μου έριξες...
Δυο μέρες, έκανες την γυναίκα μου, να σπάει τα τηλέφωνα για να δει αν είμαι καλά ή σε κάποιο νοσοκομείο...Δυο μέρες, με έριξες στην καυτή άσφαλτο και σηκώθηκα πολλές φορές ματωμένος...

Σε δυο μέρες, πέρασε όλη μου η ζωή σαν ταινία, μπροστά από τα μάτια μου...
Σε έβλεπα να με κοιτάς και να μου λες "Τι να κάνω;"...σου έγνεψα "Πέτα τα όλα και έλα μαζί μου"...γιατί και η δική σου γυναίκα σπάει τα τηλέφωνα για να δει αν είσαι καλά...
Δεν το έκανες και με απογοήτευσες...Όπως οι 155 που ξεπούλησαν εμένα, εσένα, τα παιδιά μας!
Και τώρα τι...; Τι θα πεις μεθαύριο στα παιδιά σου για αυτές τι δυο μέρες;
Εγώ, ξέρω τι θα τους πω...Θα τους δείξω τις φωτογραφίες μου, να με τραβάς σαν το σκυλί ματωμένο και δηλητηριασμένο...
Τα παιδιά μου ξέρεις τι θα πουν;
Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΗΡΩΑΣ...
Τα παιδιά σου ξέρεις τι θα πουν;
Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΦΡΟΣ...

Κρίμα...

4 Χρόνια Fast-Thoughtάδικο

Πρωτοσέλιδα

Αναγνώστες

ELSA Magazine

Χαθηκες????Το Ψαχτηρι μας

Facebook Page

Κυβέρνηση Παπαδήμου

Follow by Email

Κατεβάστε το Περιοδικό!

Προσθέστε μας!

ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΑΥΤO

ΤΟ ΠΛΗΚΤΡΟ

ΘΑ ΜΠΕΙ ΤΟ ΣΗΜΑ ΜΟΥ
ΣΤΟ BLOG ΣΑΣ
spitsos

Δεν ξεχνω τον Αλεξη

Δεν ξεχνω τον Αλεξη,δε συγχωρω τους δολοφονους,δεν τους χαριζω το ασυλο μου,δεν τους χαριζω τη ζωη,ουτε το μεροκαματο μου.Ο Αλεξανδρος Γρηγοροπουλος ζει,οπως θα συνεχισει να ζει και ο Τεμπονερα,και ο Πετρουλας και ο Λαμπρακης.Ζουν και θα ζουν οσο θα υπαρχουν ανθρωποι να αγωνιζονται στη μνημη τους.

Για ποιο λογο ψηφιζετε το κομμα σας

Θα βγούμε απ'την κρίση

Ποια εφημεριδα διαβάζετε

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Μετρητης Επισκεπτων

Προβολές τελευταίου μήνα

Αρχισυντάκτης

Η φωτογραφία μου
Τηρούμε απαρέγκλιτα την αρχή της επωνυμίας. Κάθε συντάκτης είναι υπεύθυνος για το άρθρο που υπογράφει.

Αρχειοθήκη ιστολογίου